فرهنگ و ارتباطات

برای آنان که خواندن را تا حد ممکن و نوشتن را در حد ضرورت می پسندند.

 
ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

استاد: جناب آقاي دكتر آشنا

دانشجو: ظهير احمدی

 

نظمهاي ارتباطات جهانی

 

نظم نوين اطلاع رساني و ارتباطات جهان

نويسنده: اليور بويدباررت

تعريف مفهوم

چرا مفهوم نظم نوين اطلاع رساني و ارتباطات جهان,  به عنوان يك ابزار سياسي و تأثير آن بر وسايل ارتباط جمعي جهان اهميت دارد؟

تعريف و خاستگاه NWICO:

موقعيتي است كه توسط كشورهاي در حال توسعه‌ در پيوند با كشورهاي كمونيستي اتحاد جماهير شوروي و اروپاي شرقي تأسيس شده تا صداي آنها از طريق سازمان ملل و جنبش غير متعهدها بيان شود و هدف دوري از ادغام شدن در قلمرو يكي از ابرقدرتها بود.

 

NWICO: بر اين عقيده است كه مالكان رسانه‌ها در كشورهاي توسعه يافته با چشم‌انداز غربي در جهت سلطه بر جهان هستند در حاليكه ساير كشورها از تكنولوژيهاي ارتباطي محروم مي‌باشند, لذا NWICO اعتراضي و استراتژي است بر اين نابرابري و تلاشي در جهت پايان دادن به آن.

 

مباحث و مناظره بيانگر علائق تاريخي افراد براي نمايش روابط ميان كشورهاي توسعه يافته و توسعه نيافته و كشورهاي غني و فقير و نقش مهم آن در بسط حقوق انساني در سازمان ملل است.

آنها بر اين عقيده‌اند كه عملكرد ارتباطات بين‌المللي مستلزم تهديد حاكميت ملي و وابسته به نظام اقتصاد سرمايه‌داري و بازار آزاد است و بايد بدليل امنيت ملي, آنرا كنترل كرد.

NWICO: انتقالي است در ميان نظامهاي جهاني با اين پيش فرض كه نظم نوين براساس اقتصاد نو ليبرال و بازار آزاد و توسط قواعد رقابت و از طريق نهادهاي جهاني (سازمان تجارت جهاني, بانك جهاني, صندوق بين‌المللي پول) تنظيم و اعلام مي‌شود. اين نظم نيز با تفوق شركتهاي فرامليتي در اقتصاد جهاني اعمال مي‌شود و رسانه‌هاي ارتباطي وابسته به سرمايه‌داري بين‌المللي اين نظم را تبيين مي‌كنند (آمريكا, بريتانيا, ژاپن)

ظهور NWICO محصول آشكار شدن ناتواني آمريكا به عنوان يك ابرقدرت جهاني در ويتنام و فريبكاري دولت در جريان واترگيت و بروز بحران ميان مطبوعات و دولت و دولت با جامعه, و محصول شكل‌گيري سازمان قدرتمند اوپك و ظهور معجزه اقتصادي ژاپن بود كه فضاي ترس و رقابت را ايجاد كرده بود موجب شد كه ايالات متحده تحت نام آزادي و با برتري تكنولوژيكي خود در كشورهاي ديگر مداخله كند. (از جمله در شيلي)

اختراع كامپيوتر و شروع يك انقلاب تكنيكي[1] موجب شد كه قوانين ضد انحصاري تسهيل شود و استفاده آن در پژوهش و توسعه.

- نظم نوين جهاني از استراتژي سازش با جهان در حال توسعه اجتناب داشته و آنرا در گردهمايي‌هاي سازمان ملل و يونسكو و با تأسيس جنبش‌هاي مستقل و خلق ملت‌هاي جديد نشان مي‌داد.

كشورهاي جهان سوم علاوه بر مسائل اقتصادي, از نظر سياسي نيز سعي داشتند با به استقلال رسيدن و عضو شدن در سازمان ملل, ادعاي اكثريت كنند. و نظم نويني را بنيان نهند.

از طرف ديگر ايالات متحده و متحدانش[2] از طريق موافقت نامه عمومي[3] بر تعرفه‌ها و تجارت (GATT) و ذخيره پولي بين‌الملي, بانك جهاني و نظام بازار آزاد و رقابت‌هاي اقتصادي و اقتصاد قدرتمند و دست يابي آزاد به بازارهاي خارجي, تحليل رفتن اليگارشي قديمي, جنبش سياسي سرمايه و تقويت دموكراسي و با توسل به جريان آزاد اطلاعات, سعي داشتند بر نظم قديمي تأكيد و پافشاري كنند.

انتقادهايي از نظم نوين جهاني: افزايش مقدار و نفوذ سرمايه بين‌المللي, ضعف كنترل دولت و كاهش سلامت «فضاي عمومي»[4] و اينكه تعقيب آزاد و بي‌قيد سود موجب زياد محيط و اقتصاد توليدي و موجب از بين رفتن هويت فرهنگي است.[5]

صنايع ارتباطات در نظم نوين جهاني نئوليبرال داراي اهميت بوده و با امكان غلبه بر فضا و زمان و منفعت عمده از همكاريهاي فرامليتي و بكارگيري آن صنايع موجب تشديد فرايند جهاني تجاري شدن ارتباطات نئوليبراليسم و حتي «خدمات رسانه‌اي عام»[6] شده است همچنين موجب تزلزل اقتدار دولتها و انحصار آنها در ارتباطات و انتشار شده است.

نظم نوين همچنين موجب تأمين يك محيط رسانه‌اي و پاسخ دهي به نيازهاي سرمايه و توجه به مخاطبين و موجب بسط جامعه مدني[7] شده است.

البته الگوهاي اروپايي غربي در مسائل ارتباطي از جمله «سرويس عام»[8] (به عنوان مثال بنگاه سخن پراكني بريتانيا BBC) در نظم نوين جهاني به ساير بخش‌ها منتقل نشد. چرا كه ناكام بودن نخبه‌گرايي فرهنگي در كنترل و مداخله سياسي از جمله ويژگي‌هاي اين الگوهاست. لذا نظم نوين جهاني رسانه‌هاي ارتباطي را براي بسط جامعه مدني و تأمين كردن منبع الهام براي افراد درگير در روندهاي جاري جهاني بكار مي‌گيرد و اين دليلي است بر انديشه‌مندي در فرجام NWICO.


 

خاستگاهها و زمنيه‌ها (تاريخ) NWICO براساس تعبير نوردنسترنگ[9]

سنگ بنا[10] و شالوده NWICO بر چهار پايه است:

1- استعمار زدايي[11]2- توسعه[12]3- دموكراتيك كردن[13]4- انحصار زدايي[14]

ريشه NWICO به موضوعات ذيل بر مي‌گردد: «جامعه ملل»[15] و ابزارهاي بين‌المللي ميان ملتها «اعلاميه جهاني حقوق بشر سازمان ملل»[16] آزادي اطلاع رسان و اصول اخلاقي روزنامه‌نگاران دهه 1940م و مجمع عمومي سازمان ملل براي استقلال, بومي گرايي, اطلاع رساني براي توسعه افكار عمومي (1952م) و بحث عدم تعادل ساختارها و نابرابري اطلاع رساني (يونسكو 1961م).

-مجمع عمومي سازمان ملل و فاقد اطلاع مفيد بودن 70 درصد مردم جهان (1962م)

-مجمع عمومي سازمان ملل و مسأله «انتشار ماهواره‌اي»[17] و مسأله «توافق پيشين با دولت دريافت كننده» و مسأله حاكميت ملي (1966و1972م)

-بيانيه نظم نوين اقتصاد بين‌المللي (NIEO [18] كه بر عدالت اقتصادي بين ملل جهان اول و سوم تأكيد مي‌كرد و تأسيس (NWEO) كه بر عدالت و برابري ارتباطات بين جهان اول و سوم تأكيد داشت. (1974م)

-توافق هلسنكي ميان 33 كشور اروپايي, آمريكا و كانادا و افزايش همكاري‌هاي بين‌المللي در همه حوزه‌ها (بازرگاني, صنعت, فرهنگ و ارتباطات)

-طرح مفهوم «جريان آزاد»[19] از طرف ايالات متحده به عنوان دستاويزي براي سلطه امپرياليستي

-نفس اتحاديه كارشناسان يونسكو در پاريس (1975م) و تصويب اعلاميه در خصوص اصول بنيادين حاكم بر كاربرد رسانه‌هاي جمعي در تقويت صلح

-شكل گيري اتحاديه عرب بر ضد رژيم نژاد پرست اسرائيل

-جنبش غير متعهدها[20] با 200 نماينده از 38 كشور و تأكيد بر نظم نوين ارتباطات بين‌المللي, تشكيل «اكثريت جهاني»(NAM)

 -NAM و تثبيت يك آژانس خبري جديد (NANAP)[21]

-سند بغداد (1980م) بين كشورهاي غير متعهد با مفاد:

الف- حق ملتها در توسعه نظام اطلاعاتي مستقل و حفظ استقلال ملي و هويت فرهنگي

ب- حق دسترسي به تصوير عيني از واقعيت و معرفي خود از طريق رسانه‌ها

ج- حق هر ملت در استفاده از ابزارها براي معرفي ارزشهاي اخلاقي, فرهنگي و سياسي خود.

د- حق مشاركت در سطح دولتي و غير دولتي با شرايط برابر, متعادل و منافع متقابل

هـ - عيني گرايي و واقعيت گرايي (صداقت در اطلاع رساني) و تأمين اهداف اجتماعي خاص

كنفرانس عمومي يونسكو در بلگراد در 1980م براساس گزارش مك برايد در «يك جهان, چندين صدا» و تأكيد بر اصول معتدل‌تر از سند جنبش غير متعدها براي NWICO:

1- كاهش عدم توازن و نابرابري2- كاهش آثار منفي انحصارات و تمركز يابي‌هاي افراطي3- رفع موانع دروني و بيروني جريان آزاد و انتشار گسترده‌تر و متوازن اطلاعات و ايده‌ها4- كثرت منابع و كانالهاي اطلاعاتي5- آزادي مطبوعات و اطلاعات6- آزادي و مسؤوليت روزنامه‌نگاران و همه كارشناسان رسانه‌هاي ارتباط جمعي7- رعايت هويت فرهنگي هر ملت و ارزشها و آرمان‌هاي اجتماعي و فرهنگي خود8- رعايت حق هر ملت براي مشاركت در تعامل بين‌المللي اطلاعات براساس برابري, عدالت و منافع متقابل 9- رعايت حق گروهاي اجتماعي و قومي و افراد براي دستيابي به منابع اطلاعاتي و مشاركت فعال در فرايند ارتباطي.

دوره پسا استعماري (NWICO)

هاملينگ و جاي گرفتن NWICO در درون بافت پسا استعماري و چالشهايي كه دولت‌هاي تازه استقلال يافته در راه تلاش براي رسيدن به وحدت ملي در قلمرو مرزهاي خود با آن مواجه بودند و ساختار چند قومي و چند زباني بودن مردم آنها.

-توسعه اقتصادي متناسب با سلايق تجاري و كاري غرب

-تغيير نامناسب بافت فرهنگي تحت تأثير تكنولوژي غرب

-ايجاد روابط و البته به شركتهاي توليد كننده و پخش كنده كالاهاي يدكي

-اعطاي فرصتي براي گفتگوي ميان قدرتها و كشورهاي جنوب توسط جنبش غير متعهدها

-رهايي از ايدئولوژي پسا استعماري و نقش آن در ايجاد سوء ظن به شركتهاي چند مليتي و علائق سياسي غرب

راديكاليسم عقلاني: ديدگاههاي نو

تا ميانه دهه 1960م, سازمان ملل و يونسكو دو رويكرد را در زمينه ارتباطات و توسعه تشويق و تبليغ مي‌كرد:

الف- جريان آزاد اطلاعات و ارتباطات توسعه بخش (تكنولوژي, مهارت‌ها و فرهنگ) از كشورهاي توسعه يافته به كشورهاي در حال توسعه

ب- كنترل دولت بر رسانه‌ها و ايجاد تسهيلات براي توسعه و تلاش دولت براي يكپارچه سازي ملي و صنعتي شدن

مناظره NWICO و تأثير آن بر افكار دانشمندان و انعكاس راديكاليسم جديد در صداي جهان سوم (مثل فريتس فانون 1967م و پائو فريره 1970م) و اعتراض بر مداخله آمريكا در ويتنام, جنبش دانشجويان اروپايي, محافظه‌كاري فرهنگي و توده‌سازي در سطح آموزش عالي.

-نقش دانشمندان علوم اجتماعي (باران, سويزي, چامسكي, ماركوزه, رايت ميلز, شيلر) و كشف و توضيح مجدد افكار انتقادي ماركس و ايجاد جريان اصلي ايده‌ها در زمينه‌هاي اقتصادي, تاريخ, زبان, روان‌شناسي, ساختار اجتماعي و ارتباطات و تحليل پديده‌ها در زمينه‌هاي تاريخي, سياسي فرهنگي و اقتصادي آنها. همچنين عده‌اي از دانشمندان ارتباطات (مورداك و گلدنيگ, هالوران, اليوت, ماتلارت, نوردنسترگ, شيلر, تانستال و واريس) و نشان دادن نقش رسانه‌هاي جمعي در قدرت سلطه بر جهان.

-مباحثي انتقادي و موضوعاتي كه مفهوم سازي شدند:

1- عدم توازن جريانهاي ارتباطاتي ميان جهان اول و سوم

2- حق تقدم در محتواي اين جريانها و اخبار با كشورهاي جهان اول است.

3- كنترل اين جريان بدست كشورهاي غربي است.

موضع NWICO در واكنش به اين موضوعات:

1- تأكيد بر توسعه سياستهاي ارتباطات ملي در كشورهاي در حال توسعه

2- تشريح اصول هدايتگر براي رسانه‌هاي جمعي در قلمرو بين‌المللي

3- بازسازي نظام اطلاعات بين‌المللي با هدف دستيابي به استقلال ملي بيشتر و برابري ملت‌ها

4- تشويق به بومي سازي فرهنگ و ارتباطات محلي

دوره‌ها

نوردنسترنگ سه دوره متفاوت از منازعات را براي NWICO تعيين كرده است:

1- دوره استعمار زدايي تهاجمي جهان سوم عليه جهان اول

2- ضد حمله آمريكا به كمك انجمن مطبوعات داخلي آمريكا

3- تهيه گزارشات كتبي و شفاهي توسط بخش روابط خارجي سناي آمريكا و بحث «جريان آزاد»

-دول غربي و اعطاي كمك‌هاي مادي جهت پي‌ريزي زير ساختها و تكنولوژي ارتباطات و رسانه‌هاي جمعي كشورهاي جهان سوم و ايجاد امكان مصرف.

-سال 1978 و برنامه‌هاي بين‌المللي براي توسعه ارتباطات (IPDC) جهت كمك به بهبود زير ساختهاي ارتباطاتي و سال 1979 بحث (ITU) و تخصيص فضاهاي فركانس و با هدف منحرف ساختن اذهان از ايدئولوژي به موضوع تكنولوژي.

-خروج ايالات متحده از مذاكره درباره «اصول اخلاقي بين‌المللي براي روزنامه‌نگاران» كه در مكزيك (1980م) تشكيل شد.

-خروج آمريكا از كنفرانس اداري جهاني راديو در Geneva كه در صدد تبيين تخصيص فضاهاي بين‌المللي بود.

-رشد مخالفت‌هاي بيشتر با NWICO توسط محافظه‌كاران كه به تحليل آزادي مطبوعات منجر شد.

-مخالفت رئيس و مدير رويتر با سياستهاي كنترل دولت بر بيان.

-حمايت آمريكا و اروپاي غربي از جريان سياست IPDC و رهيافت غير ايدئولوژيك در برابر رهيافت ايدئولوژيكي روسها.

-تلاش يونسكو جهت نظم دهي به اطلاعات جهاني و پيشرفت رسانه‌هاي جهان سوم در نشست عام در بلگراد.

-نقش ميانجي‌گرانه كنفرانس عمومي يونسكو در 1983م و نظم جديد اطلاعات و ارتباطات جهاني و جريان آزاد و توازن انتشار اطلاعات.

-در مقابل اين اقدام, عقب نشيني بريتانيا و سنگاپور از يونسكو پس از آمريكا, و انجام اقداماتي كه از نظر اقتصادي يونسكو را تضعيف مي‌كرد.

«نشست تالور» مركب از 63 نماينده از 21 كشور براي بررسي علت مخالفت آمريكا با (NWICO) و ارائه راه حلي عملي جهت پيشرفت رسانه‌هاي جهان سوم.

- در 1983م و نقش ميانجي گرانه كنفرانس يونسكو براي ايجاد يك نظم جديد اطلاعات و ارتباطات جهاني به عنوان يك فرايند كه منجر به جريان آزاد و توازن بهتر انتشار اطلاعات شد.

موقعيتهاي كليدي

NWICO محصول گفتگوي ميان سه بلوك قدرتمند متمايز بود:

الف- روسها و تلاش جهت تأمين صلح و كاربرد مسؤولانه ارتباطات و اطلاعات از طرف دولت به عنوان نماينده مردم.

ب- روزنامه‌نگاران و رعايت اصولي سوسياليستي جهت تأمين صلح بين‌المللي و تلاش در جهت كنترل دولت از انتشار اطلاعات ناخوشايند.

ج- عدم اعتماد روسها به پيش فرض «آزادي اطلاعات» و اينكه ناقض حاكميت و عقيده بر اينكه دولت بايد دستيابي شهروندان به اطلاعات «درست» را تضمين كند.

-روسها بر اين اساس بر رسانه‌هاي جمعي سلطه داشتند. ايدئولوژيك بودن رسانه‌ها موجب استيلاي دلوت بر باورها و ارزشهاي اجتماعي, سياسي و فرهنگي است. و تأكيد بر «مسؤوليت» روزنامه‌نگاران و حق شهروندان در دسترسي به اطلاعات صحيح.

-در مقابل غربي‌ها, كنترل دولتي رسانه‌ها را خطرناكه و ناقض حقوق انساني و صلح بين‌المللي اعلام مي‌كردند.

-تفاوت دو ديدگاه توجه روسها به علايق جمعي

غربي و روسي

توجه غربي‌ها به ارزشهاي فردي

-غربي‌ها در اينكه دولت اطلاعات «درست» را ارائه مي‌دهد, ترديد كردند و آنرا صرفاً ناشي از انگيزه‌هاي شيطاني دانستند. و در عوض به «جريان آزاد اطلاعات» و اصل آزادي از مداخله دولت و امور تأكيد قرار دادند.

-در اينكه بسياري از حقوق جمعي مطرح شده توسط (NWICO) تقويت كننده دولت است, غربي‌ها ترديد كردند.

-بلوك غرب به موضوعات مسؤوليت و اخلاق روزنامه‌نگاري توجه كرده و همچنين به توان سرمايه خصوصي از طريق مالكيت رسانه‌ها آگهي‌هاي تبليغاتي و ائتلاف با احزاب سياسي و مشاركت عموم در ارتباطات اجتماعي توجه كرده است.

-كشورهاي در حال توسعه در جنبش غير متعهدها با مواضع روسها هماهنگ تر بودند تا غرب.

-مخالفت با اصول آزادي مطرح شده در غرب كه تأمين كننده منافع كشورهاي قدرتمند است؛ يعني آزادي براي رسانه‌هاي غربي و ثروتمند كه هزينه‌هاي خود را از بازارهاي داخلي و خارجي تأمين مي‌كنند. (ارتباط با صنايع بزرگ از طريق آگهي‌هاي تجاري و ارتباط با دولت از طريق اتحاديه‌هاي غير رسمي و ايدئولوژي مشترك).

-مالكان رسانه‌هاي غربي و استفاده از آزادي در انتقال اطلاعات, آگهي‌هاي تبليغاتي و ايدئولوژيكي و پروپاگاندا براي هر نقطه از جهان.

-در مقابل, محروميت كشورهاي در حال توسعه از اين ثروت و جريحه‌دار شدن غرور ملي آنها در جريان يك سويه اطلاعات و در نتيجه عدم بروز استعدادها و توليدات محلي در كشورهاي جهان سوم به جهت ورود توليدات تلويزيون غربي با بهاء ارزان و عدم رقابت كشورهاي جهان سوم با آنها.

-شركتهاي بزرگ كشورهاي توسعه يافته و در دست داشتن تكنولوژيهاي رسانه‌اي گران قيمت و سعي در تأثير و نفوذ در كشورهاي در حال توسعه و محتواي ناسازگار و ناهماهنگ برنامه‌هاي توليدي آنها با ارزش‌هاي سنتي كشورهاي جهان سوم.

-كشورهاي در حال توسعه و دفاع از كثرت گرايي فرهنگي در جريان رسانه‌هاي بين‌المللي و تأكيد بر عدم تحريف محتوا در ارائه اطلاعات .

-اخبار غربي و توجه به افراد نخبه و امور استثنائي و سرگرمي‌ها به جاي اطلاعات.

-حمايت كشورهاي در حال توسعه از تلاش‌هاي يونسكو در تأمين حقوق در اطلاع رساني و دريافت اطلاعات و حق حاكميت بر اطلاعات و جريان آزاد و متوازن اطلاعات.

٭ موضوعات

پنج مباحثه ميان پنج تعارض انتقادي

الف- تعارض ميان ايده‌هاي استقلال و آزادي با حاكميت (نمونه: آزادي براي انتشار محصولات رسانه‌اي با حق دولتها در كنترل جريان اطلاعات)

ب- تعارض ميان ايده‌هاي مربوط به مسؤوليت رسانه‌ها در قبال ملت با ايده مسؤوليت آنها در قبال مردم. و مسؤوليت رسانه‌ها براي حمايت از مردم در قبال دولت به عنوان نماينده «ملت».

ج- تعارض آزادي رسانه‌ها (حقوق مالكان) با آزادي اطلاعات (حقوق افراد و گروهها براي اظهار عقيده‌ها و ايده‌هاي خود از طريق رسانه‌ها, اعمال كنترل بر رسانه‌ها)

د- تعرض ميان ايدئولوژي سرويسهاي تخصصي _ كه مخاطبان را مصرف كننده فرض مي‌كند _ با ايده ايدئولوژي ارتباطات مشاركت اجتماعي _ كه مخاطبان را به عنوان شركاي مساوي در تعامل با رسانه‌ها فرض مي‌كند.

هـ - تعارض ميان اصول برابري ارتباطات (برابري در دسترسي, دريافت و نمايش) با اصول گزينش ارتباطات.

٭ ارزيابي و ارتباط معاصر

NWICO قرباني عدم توازن و آماج واكنش‌هاي مخالف با آن شد, و دشمناني همچون «خانه آزادي», «اتحاديه مطبوعات داخلي آمريكا», «نهاد مطبوعات بين‌المللي» و «كميته آزادي مطبوعات جهاني» شد.

IPDS نشانگر موفقيت آمريكا و محدود شدن يونسكو و تسهيل زير ساختهاي ارتباطات از طريق همكاري‌هاي تكنيكي بود.

IPDS و زمينه‌سازي براي رسيدن به خواسته‌هاي سرمايه‌داري در كشورهاي در حال توسعه و حفظ جريان آزاد اطلاعات.

-شكل‌گيري (PANA) توسط سازمان اتحاديه آفريقا به عنوان يك آژانس نيمه تجاري در سال 1998م.

-كم رنگ شدن كنترل دولت در تلاش براي تغيير جريان آزاد اطلاعات.

موضوعات مهمي كه مورد توجه هاملينگ بود:

-توجه به تكنولوژي رسانه‌ها, تغييرات سياسي بنيادين در كشورهاي در حال توسعه. كنترل كشورهاي غربي بر شركتهاي فرامليتي و نقش نيروهاي بازار در كشورهاي سوسياليست.

-آمريكا و انگليس وخروج آنها از يونسكو در مخالفت با چند جانبه گرايي و متهم ساختن NWICO به عنوان دشمن آزادي رسانه و سركوبگر اطلاعات.

-قلمرو ارتباطات در اعضا و سرمايه گزاري خصوصي با دولت و اعمال كنترل بر آن و كم شدن نقش ملت در فرايند ارتباطات در گفتهاي جهاني سازي.

-گزارش مك برايد و تاكيد بر پنج قلمرو اساسي: 1- سياستهاي ارتباطي2- تكنولوژي3- فرهنگ4- حقوق انساني5- مشاكرت بين المللي

... هاملينگ براساس پنج قلمرو فوق الذكر چنين نتيجه گيري مي كند:

-كاهش سياستهاي ارتباطات ملي به دليل عموميت پذيري اندك اين سياست ها و ناسازگاري سياست هاي يكپارچه سازي با برتري توافق هاي نهادي و سازمان يافته موجود توسط گروهاي قدرتمند و فشار ، تاثير رو به رشد تجارت بر تبادلات، تاثير سياستهاي يونسكو در رشد هويت فرهنگي و كفتگوي فرهنگي. تاكيد بر ارتباطات به عنوان يك حق انساني بر پايه ((جريان آزاد و متوازن اطلاعات))

-توجه يونسكو ، فائو و يونيسف بر ارتباطات در سياست‌هاي توسعه بخش, تسهيل توسعه ارتباطات از طريق اينترنت.

-اصول پيشنهادي مك برايد براي روزنامه‌نگاري: تعليم و آموزش, تقويت ارزشهاي راستگويي, درستي و صحت, رعايت حقوق انساني و پاسخگو بودن روزنامه‌نگار و رعايت كدهاي اخلاقي و حرفه‌اي.

٭ چالش‌هاي پژوهشي:

-اصلاح تحليل ارتباطات دريافت ملي و بين‌المللي از زمان بوجود آمدن (NWICO) و توجه انديشمندان به توسعه ارتباطات جمعي و نقش آن در هويت‌هاي ملي و فرهنگي.

-هابرماس و طرح ايده «سپهرعام» براي داوري در حوزه رسانه‌ها. برابري در دسترسي به اطلاعات.

-ارائه الگوهايي مفيد براي شرح روابط ميان دولت, سرمايه, جامعه مدني و رسانه از سوي گروهي از دانشمندان.

-سري برني و طرح پيچيدگي مسأله روابط ميان جهاني و محلي و تأثيرات آنها براساس فرهنگ.

-هاملينگ و تعيين نيروهاي اصلي در ارتباطات بين‌المللي از قبيل: ديجيتال كردن, حذف دخالت دولت, همگرايي, تمركز, تجاري سازي و جهاني سازي.

-بويدبارت و طرح دو مفهوم: «رقابتي شدن» و «دمكراتيزه شدن».

-برامن و طرح سلطه ايدئولوژيكي نئوليبرال و اقدام از طريق نهادهاي مالي بين‌المللي.

-اتحاديه اروپا و «تلويزيون بدون مرز» و توجه به حفظ درصدي از زمان تلويزيون براي برنامه‌هاي محلي.

-متعهد شدن دولتها به اصل جريان آزاد اطلاعات درباره همه محصولات فرهنگي و غير فرهنگي.

-فرايند پژوهش و توجه آن به فهم كامل از بافت اجتماعي, فرهنگي, سياسي و اقتصادي مورد مطالعه و توجه به فرايند توليد, محتوا, دريافت و ساخت و... .

 



[1] - Technical Revolutionary

[2] - Its Allies

[3] - General Agrement

[4] - Public Sphere

[5] - Cultural Identity

[6] - Public Service Media

[7] - Civil Society

[8] - Public Service

[9] - Nordenstreng (1995)

[10] - Cornerstone

[11] - Decolonization

[12] - Development

[13] - Democratization

[14] - Demonopolization

[15] - League of Nations

[16] - The Universal Declaration of Human Rights (U.N.1948)

[17] - Satellite Loroadcasting

[18] - New International Economic Order

[19] - Free Flow

[20] - Non-Aligned Movement

[21] - Non-Aligned News Agencies Pool