رنگین ترین کمان اربعین
حسام الدین آشنا
عاشورای حسینی حادثه ای تاریخی و آیینی فرهنگی است ؛ پژوهشگران، همواره در پی کشف حقیقت تاریخی عاشورا بوده اند حال آنکه مردم هرساله و در هر جا آیینه فرهنگی آن را آفریده اند.
عاشورای تاریخ پژوهان دست مایه ای روایی برای عاشورای فرهنگی مردم است که سرشتی بس نمادین دارد. راز ماندگاری سنت و آیین عاشورا در همین رمز آگین بودن پیامها و پیامدها است که نه تنها با زبان و گوش بلکه با چشم و هوش ، دل می برد و بر زخم آگاهی، نمک عاطفه می پاشد.
مردم حسینیان را به سه رنگ آمیخته اند؛ سرخ و سبز و سیاه.
سرخی از آنِ شهیدان فتاده بر نخجیر ، سبزی از آنِ خاندان نشسته در زنجیر و سیاهی از آنِ سپاهیان ایستاده با شمشیر.
لباس رزم سپاه حسینیان سیاه رنگ است ؛ هر که در محرم سیاه می پوشد نام خود را در لشگر حسینی ثبت کرده است. دسته های عاشورایی نماد ستونی نظامی است که لشکریان را از حسینیه به صف کرده و به رژه می برد تا در هر کوی و برزن با ضرب آهنگ طبل و سنج ندای هل من ناصر سر دهند ؛خانواده ها را فرا خوانند و خیابانها را به رزمگاه بدل کنند.دسته های حسینی هر ساله در همین خیابانها از میان کودکان ونوجوانان ،زنان و مردان ،جوانان و سالخوردگان سربازگیری می کنند.
آنگاه که دسته با یارانی جدیدبه خیمه عزا باز می گردد،با شوری روحانی در رقص عشق غرقه و سرمست می شود.جوانان بر سر و صورت می زنند و چونان مجنونی دل از کف داده،سرود سرگشتگی می خوانند ؛مگر نه آنکه کربلا ی دلها غوغا و حسین عاشقان تنهاست امروز.
از رنگین کمان اربعین چه بگویم؛ آن کمان هفت رنگ ، بانویی رنگ پریده است؛ قد کمان او گویای همه رنجهای ناگفته در چهل منزل است.
رنگین کمان زینب سرختر از خون برادر / زردتر ازچهره پدر، نیلی تر از بازوی
مادر/ آبی تر از همه آبهای تشنه ، اما به همان سبزی سیمای پیام آور زیباییها است.
