فرهنگ و ارتباطات

برای آنان که خواندن را تا حد ممکن و نوشتن را در حد ضرورت می پسندند.

چهار اصل تغییر در نظام دانشگاهی
ساعت ۱٠:٠٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: اتاق فکر استان ،سیاستگذاری عمومی

مهمترین منابع یک دولت برای اداره کشور مشروعیت و کارامدی است؛ در کشور ما منبع مشروعیت از طریق انتخاب مردم و تنفیذ رهبری تحقق پیدا می کند.

دومین منبع کارآمدی است؛ کارآمدی شاخصی بسیار مهم است و حتی برخی از حکومت‌ها علی‌رغم ماهیت کودتایی خود ، با داشتن این شاخص پایدار ماندند؛ در مقابل آنچه که تحت عنوان بیداری اسلامی و بهار عربی در منطقه شناخته می‌شود، نتیجه ضعف کارآمدی دولت‌ها بوده است.

اگر کارآمدی و مشروعیت مبنای توانایی حکومت باشند، باید نسبت حکومت با جامعه تعریف شود؛ در حقیقت اگر حکومت نتواند نسبت خود را با جامعه مشخص کند و برای تصمیم‌گیری تنها به منابع سخت اکتفا نماید؛ همیشه متهم است که در تصمیم‌گیری‌های خود منافع گروه و جناحی را مد نظر قرار داده است.

هر تصمیمی که در سطح ملی و منطقه‌ای گرفته می‌شود، منجر به جابه‌جایی برخی منافع خواهد شد؛ در جریان بسته تصمیم‌گیری همه تلاش دارند تا منفعت مورد نظر خویش را به دست آورند؛ هر گروهی برای این کار استراتژی خود را دارد , توجیهات و برنامه‌هایی را ارائه می‌کند که ناشی از جهان ذهنی آن‌هاست؛ در حقیقت جهان ذهنی کارگزاران متناسب با منظری است که در آن اشتغال دارند.

برای فهم چگونگی توجیه اولویت‌های تصمیم‌گیری در یک کشور تحلیل ضعف و قدرت دستگاه‌ها ضروری است.  در چارچوب قدرت، دستگاه‌هایی که قدرتمند هستند، روز به روز قوی‌تر و دستگاه‌هایی که ضعیف هستند به مروز ضعیف‌تر خواهند شد؛ باید به دنبال ایجاد شکاف در زنجیره ناکارامد تصمیم‌گیری‌ها بود تا صدای همه شنیده شود.باید توجه داشت که ساز و کارهای قدیمی نتایج جدیدی ندارند و ما مجبوریم که در ساز و کارها تجدید نظر کنیم.

چهار اصل تغییر در دانش، بینش،روش و برش در بازنگری نسبت دانشگاه با تصمیم گیری و سیاست گذاری واقعی مورد توجه قرار می گیرد.

یکی از این اصول بازنگری در نظام تصمیم‌گیری‌ها ، تغییر در رویکرد دانشی دانشگاه هاست ؛ تا امروز ما دانش معطوف به آموزش تولید کرده‌ایم؛ یکی دیگر از تلاش‌های ما دانشگاه پژوهش‌محور بود که نتیجه آن تولید زیاد مقالات ISI بوده است.پس از آن تلاش کردیم دانشگاه کارآفرین داشته باشیم که در آن موفق نشدیم و فارغ‌التحصیلان بیکار روانه جامعه شدند؛ اما تلاشی برای ایجاد دانشگاه سیاست‌گذار و سیاست‌ پژوه آغاز نکرده‌ایم؛ آیا تاکنون از دانشگاه خواسته شده سیاست تولید کند و یا برای سیاست‌گذاری پژوهش کند؟

دانشگاهی که بتواند اولویت‌های منطقه‌ای و ملی را به نقد بکشد و در رابطه با آن طرح ارائه دهد، و عملکرد دولت‌ها را ورای ادعاهای آنان نقد کند، دانشگاهی سیاستی است نه سیاسی.ما همیشه از سیاسی بودن دانشگاه‌ها هراس داشته‌ایم این در حالی است که امام راحل و مقام معظم رهبری بر سیاسی بودن دانشگاه‌ها تاکیدی جدی داشته‌اند.هراس ما به این خاطر است که سیاسی بودن را با جناحی بودن یکی می‌دانیم و تصور می‌کنیم دانشگاه پیاده‌نظام جناح‌های سیاسی است.دانشگاهی که بتواند اولویت‌های منطقه ای و حتی مسائل ملی را مطرح و از طرح‌های خود دفاع کند و همچنین بتواند عملکرد دولت‌ها را بر مبنای سیاست‌پژوهی نقد کند، دانشگاهی سیاستی است نه سیاسی. رساله‌های کارشناسی ارشد و دکتری تحقیقات دانشگاهی و… می‌تواند به مسائل واقعی کشور چه از جهت مسئله‌شناسی و چه راه‌حل‌پژوهی و نقد عملکردها معطوف شود.

دانشگاه توانمند دانشگاهی است که در برابر قدرت حاکم نمی ایستد اما قدرت حاکم به احترام آن دانشگاه می‌ایستد.

ممکن است امروز این سخن من مورد توجه قرار نگیرد، چرا که همین چند روز پیش معاون فرهنگی دانشگاه فردوسی احضار و چند ساعتی در بازداشت بود؛ اما آیا نمی‌توان حتی در مورد دستگیری معاون دانشگاه در دانشکده علوم سیاسی، دانشکده حقوق و… این مسئله را پژوهید.

«چرا  دانشکده حقوق  در خصوص اینکه آیا دادستان می‌تواند راجع به اتفاقات فرهنگی داخل دانشگاه تصمیم‌گیری کندیا نه، طرحی پژوهشی اجرا نمی‌کند.

چند روز پیش امام جمعه محترم مشهد در خطبه های نماز  در خصوص مراسم دانشگاه فردوسی بیاناتی را ایراد فرمودند؛ آیا نمی توان در دانشگاه‌ه فردوسی   صحبت‌های امام جمعه را  از جنبه های سیاسی، حقوقی، فقهی و… مورد بررسی قرار داد؛ یا مثلا نمی توان از امام جمعه دعوت کرد تا در جمع دانشگاهیان و در تریبونی غیر از نماز جمعه  از استدلال‌های خود دفاع کند.

در حقیقت هر اتفاقی که بخشی از آن به قدرت حاکم مربوط باشد، قابلیت بررسی در دانشگاه را دارد؛ ما امروز چه بخواهیم و چه نخواهیم قوای مجریه، مقننه و قضائیه بر دانشگاه تاثیرگذارند، اما باید پرسید تاثیر دانشگاه بر این قوا چیست.آیا امروز مسئولان قوا در دانشگاه مشکل می‌بینند یا راه‌حل؟

دومین مسئله برای تغییر رویکردهای دانشگاه‌ها مسئله بینش است؛ اگر بینش تغییری نکند، هیچ اتفاقی در سطح دانشگاه‌ها رخ نخواهد داد؛ تا زمانی که استاد دانشگاه خود را کارمند حقوق‌بگیر دولت بداند و به وظایف آموزشی خود اکتفا کند و مسئولیت اجتماعی خود را محدود به این مسائل بداند، نمی‌تواند تغییری در جامعه ایجاد کند.تغییر بینش یعنی رابطه دانشگاه با جامعه تغییر یابد؛ انقلاب اسلامی اگر با تحول در  دانشگاه و حوزه همراه  نمی‌شد، به موفقیت نمی‌رسید؛ دانشگاه در آن زمان حاضر شد مسئولیت تغییر را در جامعه بپذیرد. امروز دانشگاهیان جزو دهک‌های برتر فکری در جامعه به شمار می‌روند، اما اگر از بینش راهبردی برخوردار نباشند به حاشیه رانده خواهند شد.

سوم آن که  اگر قرار باشد بینش خودرا تغییر دهیم، باید از روشی درست بهره‌مند باشیم.در سیاست‌گذاری ما نباید به دنبال کشف حقیقت و واقعیت صرف باشیم؛ آنچه که در سیاست‌گذاری مهم است، کشف مصلحت است؛ یعنی درست‌ترین راه‌حل به شرط امکان به دست آید.متاسفانه ما روش مصلحت را نشناخته‌ و نیاموخته‌ایم؛ در سیاست‌گذاری اصل، تکیه بر باب تزاحم  در اصول و رعایت آن است است؛ در حقیقت عاقل کسی است که بتواند از بین بد و بدتر آنچه که بد است را انتخاب کند.

آخرین محور،‌ برش است؛ ممکن است راه‌حل‌هایی که توسط یک گروه یا یک مجموعه دانشگاهی به دست می‌آید، راه‌حل‌هایی مناسب باشد اما اگر برش و ارتباط لازم با بدنه حاکمیت وجود نداشته باشد، این راه‌حل‌ها مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.در نظام مرکز - پیرامون‌، مرکز صدای پیرامون هیچگاه جذب مرکز نخواهد شد اگر توانستیم صدای پیرامون را به همه جا برسانیم، موفق بوده‌ایم.

ایده اتاق فکر در نتیجه پیوند میان معاونت تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری با معاونت فرهنگی وزارت علوم جهت ایجاد برش برای اتاق‌های فکر است.مسیری که اتاق‌های فکر پیش رو دارند راهی سخت و تلخ خواهد بود؛ مطمئنا وقتی قرار است صدای یک استان به تهران برسد، موانعی وجود خواهد داشت که غلبه بر آن بر عهده مدیران اتاق‌های فکر، دانشگاهیان و مدیران عاقل استان‌هاست؛ در این مسیر سخت گاه نه تنها افکار بلکه افراد را دفن می کنند.اتاق فکر به دنبال ایجاد امکانی است که نظرات نخبگان برش‌ کافی برای تاثیر گذاری بر بالاترین سطوح حکومتی را داشته باشد.

اگر در اتاق فکر در امور سیاستی ذی‌نفعان و ذی‌ربطان با متد روش‌مند اقدام به مطالعات سیاست‌گذاری کنند و به اجماع دست یابند؛ بسیاری از مشکلات استان‌ها حل خواهد شد.مطمئنا گفت‌وگوی سامان‌مند ختم به معجزه خواهد شد؛ ما نیز در راه‌اندازی اتاق‌های فکر به گفت‌وگو معتقد و به آن ملتزمیم.


سینمای دینی مجیدی
ساعت ٥:٤٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٠ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: سینمای دینی ،ارتباطات دینی

محمد رسول الله (ص) ساخته مجید مجیدی شعر سپیدی است در ستایش پیام آور رحمت و برکت، ولایت نامه ای است در پیرایش حضرت ابوطالب از شرک و ضلالت ، دعوت نامه ای است به بازشناسی نسبت یهودیت و مسیحیت با اسلام و شهادت نامه ای است در بزرگداشت آنچه سینمای دینی اش می خوانیم.
مجیدی راه میان سینمای زمینی و سیمای آسمانی  را هموار و دین خود را در حد توان به محبوب ترین بنده خداوند  ادا کرد. نامه رهبری به جوانان غربی پیوستی رسانه ای می طلبید ؛ چه خوب شد که آن اعلان و این اکران هم زمان شد.


شمس آمد
ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: سیاستگذاری عمومی


http://npps.ir 

شمس افتتاح شد.


هیچ‌گاه حکومت‌ها از مشورت با نخبگان و دانشمندان بی‌نیاز نبوده و نیستند، اما متأسفانه جریان سیاست همواره به‌گونه‌ای نبوده که نخبگان قدر شناخته شوند و بر صدر بنشینند.
همواره نقد قدرت و حکومت تبعات تلخی برای نخبگان داشته و از نقد، طرد و زندان و داغ و درفش نصیب‌شان شده است، اگر در یک کشور قرار است اتفاق بزرگی میان دولت و ملت بیفتد، ابتدا دولت باید تکلیف خود را با نخبگان مشخص کند و از جامعه نخبه کشور که نگاه دغدغه‌مند، درون‌گرایانه به مصالح ملی دارند به‌نحو احسن برای پیشرفت و توسعه کشور استفاده کند.
شبکه مطالعات سیاست‌گذاری عمومی (شمس) بر همین اساس در دولت تدبیر و امید برای پیوند زدن میان نخبگان و سطوح مختلف ایجاد شده است.
سال‌های سال در کشورمان سرمایه‌گذاری عظیمی برای تربیت نخبگان شده و دانشگاه‌ها، حوزه‌ها و نهادهای آموزشی و پژوهشی عمدتاً از محل بودجه عمومی سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا صدها دانشمند و دانش‌پژوه در کشور رشد کنند.شبکه‌سازی راه نجات کشور است و نمی‌توان بدون نظر خواستن از متخصصان تصمیمات درست را اجرایی کرد.
اگر متخصصان از تصمیم‌گیری و ذی‌نفعان از نظارت حذف شوند، راه تباهی و فساد هموار می‌شود، اظهار داشت: شمس دعوتی عام از همه کسانی است که تصور می‌کنند سخنی جدی برای گفتن دارند و سخنهای‌شان نه از جنس فریاد و ناله بلکه از جنس گله و پیشنهاد و راه‌هایی برای حل مشکلات واقعی کشور است.
در گام‌های بعدی مدرسه عالی تدبیر با هدف تربیت نیروهای پژوهشگر در عرصه سیاست عمومی راه‌اندازی می‌شود، گفت: با انجام این کار و پیوند آن با اتاق‌فکر استان‌ها و شمس 3 حلقه مکمل برای ایجاد تحول در عرصه سیاست عمومی کشور تشکیل می‌شود و دستاوردهای ارزشمندی را کسب خواهیم کرد. بسیاری از مصائب امروز حاصل تصمیمات غلط دیروز ماست و تشخیص صورت مسئله در کشور ما با دقت اجرا نشده، شمس این امکان را فراهم می‌کند متخصصان در حوزه تخصصی با صراحت با دولت سخن بگویند و نقد کنند و راه نشان دهند. به ما بگویند که آیا مسئله ما کمبود آب است یا تدبیر برای مصرف درست آن، بگویند مشکل ما ستیزندگی یا سیاست خارجی است یا ذلت‌پذیری که این دو مسئله تفاوت بسیار زیاد است و یا اینکه به ما بگویند چرا ما نمی‌توانیم در یک جمع کار مفید کنیم.
امیدوارم شمس بتواند خورشید درخشنده‌ای برای نخبگان کشور و تاثیرگذاری مثبت در تصمیمات دولتی باشد .ما چاره‌ای نداشتیم که از تهرانی‌اندیشیدن و تهرانی‌تصمیم گرفتن عبور کنیم و به سراغ استانها برویم لذا ایده اتاق فکر استانها تشکیل شد که در درون سایت شمس متولی می‌شود.
منتقد باید قدرت نقد و نفوذ در دولت و نهادهای تصمیم‌گیر کشور را داشته باشد و آن تصمیمات را مورد نقد و ارزیابی کارشناسانه قرار دهد که البته این امکان تا به حال به این شکل وجود نداشته و معمولا نقدها از موضع سیاسی و یا از موضع شخصی صورت می‌گرفته است. لذا وقتی نقد مطرح می‌شود چون فرد نقد شده تصور سیاسی از نقد را دارد تاثیرنقد طبیعتا نیز کمتر می‌شود لذا پیشنهاد کردیم نقدها از موضع غیرسیاسی انجام شود و معتقدیم نقد دولت باید از مسیر دولت صورت گیرد یعنی دولت از نقد حمایت کند . یکی از کارهای مرکز بررسی‌های استراتژیک اتمام حجت کردن با مجلس و دولت در این زمینه است به این معنا که نقدها از موضع کارشناسانه بیان می‌شود و در جریان تصمیم‌گیری به قله تصمیم‌گیری می‌رسد که در غیر این صورت آن نقد دچار فرسایش ناشی از بازی های قدرت می‌شود.چانه‌زنی‌های قدرت باعث می‌شود تصمیمات لزوما معرف و تامین کننده منافع عمومی نباشد بلکه بیشتر به سمت گروه های با منافع خاص سوگیری پیدا کند . اگر نقد از ناحیه تخصص و ناشی از منافع حزبی و گروهی نباشد باعث می‌شود که فرآیند اتمام حجت در کنار فرآیند تصمیم‌گیری قرار بگیرد که در این صورت مسئولین هم نخواهند توانست بگویند که یک یا چند انتخاب محدود پیش رویمان داریم. با توجه به این امر رقبای سیاسی نیز باید به مستندات سیاستی خود مراجعه کنند و نخواهند توانست به صورت گتره ای صرفا با استناد به منافع جناحی یکدیگر را مورد هدف قرار دهند.
هدف شمس تنها خدمت به دولت تدبیر و امید نیست بلکه تولید متونی است برای تصمیم‌گیری در نهادهای تصمیم‌گیر کشور چه در مجلس، چه دولت و چه در قوه قضائیه و حتی در بخش‌های خارج از حاکمیت که قدرت تصمیم‌گیری دارند.
متاسفانه در فضای عمومی آگاهی نسبت به مسائل سیاست‌گذاری عمومی اندک است، اگر شمس مورد استقبال رسانه‌ها قرار گیرد و به عنوان یک خبرگزاری سیاستگذاری و تولید محتوای رایگان برای سایر رسانه‌ها و یک مرجع قابل اعتماد که منافع هیچ گروه خاصی را نمایندگی نمی‌کند مورد اعتماد قرار گیرد قطعا سطح آگاهی و توقع و انتظار عمومی و یا حتی سلیقه عمومی در موضوعات سیاسی بالا می‌رود و هر کسی به راحتی نخواهد توانست سر ملت را کلاه بگذارد و با شعارهای بی محتوا جلب محبوبیت کند .
گفتمان اعتدال یعنی هم موافق و هم مخالف را مورد توجه قرار دهد، ایده گفتمان اعتدال بیشتر شنیدن و همچنین اجازه دادن به منتقدان مستقل و تلاش برای اتمام حجت با اهالی دولت و مجلس است. موفقیت در گفتمان اعتدال این است که به سیاست اعتدالی عمل شود یعنی دولت به اعتدال ملتزم باشد که در این صورت مورد حمایت مردم هم قرار خواهد گرفت. و اعتدال نه تنها شعار دولت بلکه عمل دولت در عرصه سیاستگذاری است.


سیاستگذاری از راه دور
ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ بهمن ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: سیاستگذاری فرهنگی ،سیاستگذااری ارتباطی
شبکه مطالعات سیاست گذاری عمومی  رسما کار خود را آغاز کرد ؛آن  را بخوانیم و در آن بنویسیم.

http://npps.ir


سیاست گمنامی
ساعت ٩:٤٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٦ دی ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: سیاستگذاری فرهنگی

دانشجویی پس از جریان دفن شهدای گمنام در میدان امیر چخماق یزد از من پرسید:

پیکری که در تفحص یافت می شود یا دارای پلاک شناسایی است یا نه؟ در صورت اول گمنام نیست در صورت دوم یا ما فهرستی از مشخصات شهدای مفقود الاثر داریم یانه؟ اگر داریم با تطبیق دی آن ای میان نزدیکان شهید و پیکر یافت شده می توان هویت شهید را شناسایی کرد. اگر نداریم چرا در طول 25 سال پس از پایان جنگ فراخوان نداده ایم هر خانواده ای که شهید مفقود الاثر دارد بیاید آزمایش دی ان ای بدهد و از طرف دیگر از بقایای هر شهید تفحص شده پیش از دفن آزمایش بگیریم و با تطبیق این دو بانک اطلاعاتی، هم خانواده ها را از انتظار در بیاوریم و هم به جای افزایش شهدای گمنام ، شهدا را نام آشنا و نام آور کنیم.

او مثالهایی را یادآور شد که در همین سال گذشته برخی شهدای گمنام که در تهران دفن شده اند از همین طریق مورد شناسایی قرار گرفته اند. پس اگر می توان مدتها پس از دفن نمونه ها را تطبیق داد چرا از ابتدا همین اقدام را انجام ندهیم؟

سوال این است آیا ما حق داریم قبل از این که تمام تلاشمان را برای رساندن یک شهید به خانواده اش انجام دهیم -تاکید می کنم تمام تلاشمان - پیکر او را به صورت گمنام دفن کنیم؟ 
من مصاحبه «دکتر محمود تولایی» با فارس را بدقت خوانده ام و می دانم تلاش هایی در این زمینه انجام می شود اما این تلاش ها در قبال مسئولیت وجدانی و اخلاقی ما بسیار ناچیز است. حل مساله نیاز به یک اصلاح جدی در روند تفحص تا مراسم دفن دارد.
در جریان دفن شهدا سه نهاد مسوولیت دارند .نهاد اول کمیته جستجوی مفقودین است که تا چندی پیش بخشی از بنیاد حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس وابسته به ستاد کل نیروهای مسلح بود و با اتمام ماموریت سردار باقر زاده در آن بنیاد ، مستقل شد . این ستاد فعلا هم کار تفحص را انجام می دهد ، هم شناسایی شهدا را دنبال می کند و هم مکان های دفن شهدا را معین می کند و هم مراسم را برگزار می کند.
نهاد دوم بنیاد حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس است که در وضع فعلی ساختن و نگهداری از یادمان های شهدای گمنام را هم بر عهده دارد.
نهاد سوم بنیاد شهید و امور ایثار گران است که اگر چه قانونا هم پاسخگو و هم خادم خانواده های معزز مفقودین است ولی در چرخه امور مربوط به شهدای گمنام کاملا حذف شده است.بنیاد شهید می تواند مسئولیت جمع آوری علمی و تشکیل بانک دی ان ای نزدیکان مفقود الاثرهای عزیز را بر عهده گیرد و سپس با هماهنگی میان ستاد تفحص و بنیاد دو بانک اطلاعاتی مفقود الاثرها و شهدای تفحص شده مقایسه می شود و با وسواس تمام تلاش می شود شهدا حتی المقدور شناسایی شوند.می توان با تقسیم کار منطقی تری میان این سه نهاد از گمنام دفن شدن شهیدان جلوگیری کرد .

به امید روزی که هیچ شهیدی را به صورت گمنام دفن نکنیم و همه شهیدان نام آورمان را به آغوش خانواده ها باز گردانیم.


16 آذر و تصویر ی متفاوت
ساعت ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٧ آذر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: ارتباطات سیاسی

آنچه در شامگاه 16 آذر از بخش خبری بیست و سی پخش شد چهره ای متفاوت از شور و نشاط سیاسی - اجتماعی را در محیط های دانشجویی به نمایش گذاشت. گوییاولین شکوفه های حضور آقای دکتر سرافراز در مدیریت صدا و سیما ، انصاف بیشتر در بخش های خاص خبری و ترک یک سویه نگری در انعکاس حوادث سیاسی بوده است. 

برای همکاران معاونت سیاسی  توفیق در احیای اعتماد ملی به فراگیرترین رسانه کشور را آرزو می کنم.


مجلس : یک انتخاب دانشگاهی
ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٦ آبان ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: ارتباطات سیاسی

نمایندگان محترم مجلس فردا انتخابی راه گشا را در پیش رو دارند؛ این عزیزان می توانند:
- میانِ رفتن زیر بار سلطه گفتمانی اقلیت مطلق پایداری و استقلال مجلس از افراط گرایان یکی را انتخاب کنند.
- میان راهبرد همراهی یا عدم همراهی قوا یکی را انتخاب کنند.
- میان خواسته دانشگاهیان و خواسته های باج خواهان یکی را انتخاب کنند.
آقای دکتر نیلی احمد آبادی وزیر پیشنهادی ریاست جمهوری نه اهل فتنه است نه بی تجربه و نه ناشناخته او یک جرم بیشتر ندارد دانشگاه را برای دانشگاهیان می خواهد نه برای سیاستمداران.


اعتدال درمرکز و پیرامون
ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢ آبان ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: گفتمان اعتدال
مشاور فرهنگی رییس جمهوری گفت: منظور از گفتمان اعتدال، گفتمان یک دولت خاص و شعار سیاسی یک دولت نیست بلکه یک راهبرد عظیم ملی است مبنی بر اینکه با افراط، تفریط، جهل، عجله و کوتاه نگری نمی توانیم آینده کشور را بسازیم.
به گزارش ایرنا، «حسام الدین آشنا» در نشست «مدیران اتاق فکر استانی کل کشور و مدیران شبکه سیاست گذاری عمومی»، با تأکید بر ضرورت هموار شدن راه ورود دیدگاه های نخبگان استانی به بالاترین سطوح تصمیم گیری در دولت، افزود:هموار کردن راه مسیری سیاسی است تا این دیدگاه حاکم شود که باید صداها را شنید و گفت وگوی اجتماعی را گسترش داد.
وی افزود: باید مسیری برای انتقال دغدغه های ملی به سطح استان ها ایجاد شود. 
مشاور فرهنگی رییس جمهوری با اشاره به اینکه «عدالت»، «تعادل» و «اعتدال» دارای یک ریشه هستند، به یادآوری نیاز کشور به «نگاه عادلانه»، «تعادل ساختاری»، «تعادل بین هزینه و فایده» و «تعادل بین شعار و شعور» پرداخت.
وی خاطرنشان کرد: «اعتدال» چیزی جز درونی کردن و تثبیت تعادل نیست، به گونه ای که امکان زیگزاگ رفتن های خیلی شدید را کم کنیم. احتیاج داریم این دیدگاه های ملی را در سطح استان ها رواج دهیم.
آشنا با بیان اینکه «راهبردی ترین مسئله کشور، ایجاد راهبردهایی است که بر سر آنها اجماع وجود داشته باشد»، تصریح کرد: اگر بر سر راهبردی که فکر می کنیم بهترین است، اجماع وجود نداشته باشد، همان راهبرد موجب اختلاف و همچنین تضعیف خود می شود. بنابراین چاره ای جز گفت وگو نداریم. 
وی افزود: اگر بتوانیم مباحثات علمی و سیاسی کشور را حول مسائل سیاستی ملی سامان دهیم، آنگاه اولویت های سیاستی ملی، مورد اختلاف هیچ جناح و گروهی قرار نمی گیرد و دیگر بر سر موارد بی فایده اختلاف نمی کنیم، بلکه برای ارایه راه حل های پر فایده به رقابت می پردازیم. اگر رقابت ها در کشور بر سر مسائل مفید و ارایه راه حل باشد، کشور بیمه می شود. 
عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق (ع) همچنین رحلت حضرت آیت الله مهدوی کنی رییس مجلس خبرگان رهبری و رییس دانشگاه امام صادق (ع) را تسلیت گفت.
نشست «مدیران اتاق فکر استانی کل کشور و مدیران شبکه سیاست گذاری عمومی» با حضور مشاور فرهنگی رییس جمهوری و «سید ضیاء هاشمی» معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد.
اولین اجلاس اتاق های فکر استانی، اردیبهشت ماه 93 با حضور مدیران اتاق های فکر 17 استان برگزار شده بود که در حال حاضر مدیران این اتاق ها در 27 استان فعال شده اند.

آیا ابا عبدالله با عمر سعد مذاکره می کرد؟
ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ آبان ۱۳٩۳   کلمات کلیدی:

آیا ابا عبدالله با عمر سعد مذاکره می کرد؟
از مقتل ابی مخنف صفحه 73:
ثم ان ابن سعد عبر الفرات و صار یخرج کل لیله و یبسط بساطا و یدعوالحسین (علیه السلام) و یتحدثان حتی یمضی من اللیل شطره و ...

 


شکر خواهم
ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۸ مهر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: بزرگداشتها ،شکرخواه

شفقنا رسانه- مشاور رسانه‌ای رئیس جمهور در تقدیر از یونس شکرخواه،‌ در حالی که اشک می‌ریخت گفت: شکرخواه معلمی است که از رشته خود رانده شده است. شما امروز از پدر روزنامه‌نگاری آنلاین تجلیل می‌کنید در حالی که در دانشکده روزنامه‌نگاری جایی برای او نیست.

به گزارش مهر،‌ یازدهمین کنفرانس بین‌المللی روابط عمومی ایران، صبح امروز یکشنبه 27 مهر با حضور عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی، حسام‌الدین آشنا مشاور رسانه‌ای رئیس جمهور، پرویز اسماعیلی معاون ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رییس جمهور و اساتیدی چون یونس شکرخواه، حسن نمکدوست، سید فرید قاسمی و محمدمهدی فرقانی آغاز به کار کرد.

حسام‌الدین آشنا در این برنامه گفت: همیشه این سوال برایم مطرح بود که چرا رئیس‌ها و مدیران وقتی سخنرانی‌شان را انجام می‌دهند، برنامه‌ها را ترک می‌کنند. همیشه می‌خواستم به آن‌ها بگویم این جلسات جای نشستن و گوش دادن است ولی حالا می‌توانم علت این برخوردها را درک کنم. علتش نه از روی خواستن و نه از روی تکبر است بلکه به خاطر نتوانستن است یعنی مدیران نمی‌توانند در جلسات بمانند چون وقتی مدیری در سطح وزارتخانه قرار می‌گیرد، او نیست که زمان را مدیریت می‌کند بلکه هجوم تعهدها و مسئولیت‌ها به گونه‌ای است که وقت را از او می‌رباید. بنابراین ما هم برای آقای آخوندی که مجبورند این جلسه را ترک کنند، آرزوی موفقیت می‌کنیم. این مطلب را در ابتدای سخنرانی‌ام گفتم تا اگر من هم مجبور شدم جلسه را ترک کنم، دلخور نشوید!

وی افزود: یونس شکرخواه عین ارتباط است، به این معنا که امر ارتباط‌گری را درونی کرده است. ایجاد ارتباط و حفظ و تاثیرگذاری در زمینه آن ارتباط و تلاش پیگیرانه برای تاثیرپذیری از آن ارتباط، ویژگی‌های یک انسان ارتباط‌گر است. من هیچ‌گاه همراه یونس شکرخواه نبوده‌ام و دوست، معلم یا شاگردش نبوده‌ام. بلکه همواره او را در جلسات و برنامه‌های کاری دیده‌ام. پس شناخت من از آقای شکرخواه صرفا در چارچوب جلسات کاری است. اما در این 20 سال کاری، با یک موجود به شدت‌ یادگیرنده مواجه بوده‌ام، کسی که تلاش می‌کند بیاموزد و هر تهدیدی را به فرصت تبدیل کند، کسی که با امکانات کم و کوچک، کارهای بزرگ انجام می‌دهد. این‌ها تعابیری من‌درآوردی نیست، بی‌مبالات هم نیست. تبدیل کردن تهدید به فرصت، در هر حالی، کار دشواری است. بسیاری، یونس شکرخواه را از خانواده کیهان به یاد دارند؛ کیهانی که شماری از ستارگان مطبوعاتی و ارتباطی کشور را به خود دید. آن نسل ارتباط‌گر انقلابی در کنار هم رشد کردند و همه هم کیهان را ترک کردند.

مشاور رسانه‌ای رئیس جمهور در ادامه سخنانش گفت:‌ شکرخواه شاید آخرین نفر از آن‌ها باشد که از کیهان بیرون آمدند و تا جایی که ممکن بود در این روزنامه ماند و ذخیره ماندگاری را از روزنامه تخصصی از خود به جا گذاشت. یک بار از او پرسیدم چرا در کیهان ماندی؟ و پاسخ شنیدم برای این که کیهان خانه من است. او از کیهان نرفت مگر آن‌زمانی که کیهانیان قدر او را نشناختند و توان تحمل انسانی خلیل و آزاده را نداشتند. سال‌های بعد او را در خانه روزنامه‌نگاران جوان دیدم که توسط محمدرضا زائری تشکیل شده بود. هدفش هم تربیت نسل جوان روزنامه‌نگار ایرانی برای فردای ناشناخته بود. در آن‌جا، برای اولین بار بود که می‌دیدم یک مرد میانسال، به جوانان طوری آموزش می‌دهد که گویی فرزندان خودش هستند.

آشنا گفت:‌ تربیت کارگاهی روزنامه‌نگاران برای اولین بار بعد از انقلاب، در خانه روزنامه‌نگاران تشکیل شد؛ یعنی در روزگاری که روزنامه‌نگاری آنلاین نه آرزو که جرم تلقی می‌شد. وقتی جام‌جم آنلاین در یک اتاق شکل گرفت، شکرخواه الگویی را به کار بست که امروز هم به کار می‌رود. شکرخواه نشان داد که با یک سردبیر کارکشته و چند نیروی جوان می‌تواند با جهان ارتباط برقرار کند. بعد از آن هم به همشهری آنلاین رفت و امروز او معلمی است که از رشته خود رانده شده است.

مشاور رسانه‌ای رئیس جمهور در حالی که اشک می‌ریخت، ادامه داد: شما امروز از پدر روزنامه‌نگاری آنلاین تجلیل می‌کنید در حالی که در دانشکده روزنامه‌نگاری جایی برای او نیست. شکرخواه امروز در دانشکده مطالعات جهان که به مدیریت سعیدرضا عاملی دیگر مرد جان‌سخت این جلسه تاسیس شد، تدریس می‌کند. او در دانشکده مطالعات جهان تدریس می‌کند نه در رشته روزنامه‌نگاری آنلاین دانشکده علامه طباطبایی. این جفا را به کجا باید برد که حسن نمکدوست در دانشکده علامه طباطبایی نباشد؛ شکرخواه نباشد و دیگرانی هم که هستند، احساس بودن نکنند. پس قدرشناسی از استادان البته وظیفه قطعی انجمن‌های حرفه‌ای است اما قدرشناسی واقعی، توجه به دغدغه‌های آنان است، نشاندن آنان در سرجای خود و کمک به نسل آتی است که تا از نسل قبلی بیاموزد.

آشنا پس از ایراد این سخنان و پایان سخنرانی‌اش به پایین سن سالن برگزاری رفت. او و شکرخواه برای لحظاتی یکدیگر را در آغوش گرفتند و حاضران نیز تحت تاثیر فضای عاطفی شکل‌گرفته به تشویق‌شان پرداختند.


← صفحه بعد