فرهنگ و ارتباطات

بسم الله الرحمن الرحیم
آزمون کارگاه سیاستگذاری در
فرهنگ و ارتباطات

حسام الدین آشنا

بهمن ماه 1390

سوال اول – 3 نمره

در طراحی سیاست فرهنگی یک کشوربه چه سوالات اساسی باید پاسخ داد؟

سوال دوم- 2 نمره

انواع رویکردها در برنامه ریزی فرهنگی را شرح دهید؟ رویکرد ایرانی در کدام طبقه قرار دارد ؟چرا؟

سوال سوم – 5 نمره

با استناد به اسناد بالا دستی ، تجربیات بومی و ادبیات شاخص سازی

متن پشتیبانی برای برنامه ششم توسعه در جمهوری اسلامی ایران تهیه کنید که در حوزه دیانت شامل شناخت  مسائل ، سیاستها ، برنامه ها ، اقدامات و شاخصهای سنجش(شاخصهای سنجش وضعیت ، عملکرد و اثر بخشی ) باشد.

سوال چهارم – 5 نمره

با استناد به اسناد بالا دستی ، تجربیات بومی و ادبیات شاخص سازی

متن پشتیبانی برای برنامه ششم توسعه در جمهوری اسلامی ایران تهیه کنید که در حوزه تنوع فرهنگی شامل شناخت  مسائل ، سیاستها ، برنامه ها ، اقدامات و شاخصهای سنجش(شاخصهای سنجش وضعیت ، عملکرد و اثر بخشی ) باشد.

سوال پنجم-5 نمره

با استناد به اسناد بالا دستی ، تجربیات بومی و ادبیات شاخص سازی

متن پشتیبانی برای برنامه ششم توسعه در جمهوری اسلامی ایران تهیه کنید که در حوزه مواجهه با تماس و تغییر فرهنگی شامل شناخت  مسائل ، سیاستها ، برنامه ها ، اقدامات و شاخصهای سنجش(شاخصهای سنجش وضعیت ، عملکرد و اثر بخشی ) باشد.

با تشکر از آقای میلاد دخانچی

این یک طرح درس در باب نطریه های سیاست فرهنگی  در دانشگاه یورک است .  جالب تر از طرح درس مقدمه آن است که به پیشنهاد این طرح درس از طرف یک دانشجوی دکتری اشاره می کند.

دو سال پیش قول داده بودم سالهای 90 و 91  را صرف بازنگری دوره کارشناسی ارشد پیوسته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات نماییم. حالا وقت آن است که با همیاری همه دانشجویان دکتری در داخل و خارج دانشگاه امام صادق (ع) و استادان گران قدر این حرکت را آغاز کنیم. از مشارکت همه فارغ التحصیلان رشته و دانشجویان کارشناسی ارشد استقبال می شود.

هر که مرد میدان است در قسمت نظرات اعلام آمادگی کند.

Theoretical Approaches to Cultural Policy

Fall 2010

This syllabus was first put together by Susan Ashley, a
senior PhD student in the Program as part of an answer to one of her
comprehensive examination questions in the spring of 2008 and we hope
that Susan will soon be teaching a course based upon this syllabus to
which we can refer students so that it doesn't need to be used only as
the basis for directed reading. We appreciate and applaud her work in
putting the first version of this list together and acknowledge our debt
to her. It has since been restructured, revised, and updated with
materials selected by Nicole Aylwin, another student in the
Communications and Culture Program with input from Professor Coombe,
solely to serve as an aid to students in the Joint Program in
Communication and Culture at York and Ryerson Universities who have
expressed an interest in reading on this theme in the absence of a
theoretical course in the program that can serve as a foundations course
in Policy to serve as a counterpart to the foundations course in
Politics.

DESCRIPTION:

This course of reading provides graduate students with an
introduction to theoretical concepts and approaches to the policy
dimensions of culture. Theoretical approaches that have shaped critical
scholarly  discourse on cultural policy are studied, drawn from
disciplines of social science and the humanities. The course of reading
will examine the origins, development and paradigmatic shifts within
cultural policy studies and its relationship to cultural studies. Key
theoretical perspectives on culture, on cultural policy and on the study
of policy will be presented, particularly the tension between the
conceptual and the practical. We consider how policy perspectives
contribute to the analysis of culture -- whether the arts, ways of life,
media, cultural heritage, as well as visions of 'community' and
citizenship -- and how the management of culture operates as a form of
power. Exploring the rationales offered for cultural policy initiatives
at the local, national and international level, in relationship to
forces of neoliberalism and globalization. Students are  encouraged to
consider alternative theoretical perspectives on cultural policy that
address issues such as development, cultural recognition, democratic
practices, social critique.

TEXTS you may want to purchase:

Bennett, Tony. (1998). Culture: A Reformer's Science. London: Sage Publications.

McGuigan, Jim. (2004). Rethinking Cultural Policy. Maidenhead: Open University Press.

این آمار ایرانیانی است که در طول سالهای اخیر شهروندی آمریکا را کسب کرده اند.

چگونه می توان در باره این آمار قضاوت کرد؟

ژانر فیلم : تاریخی-حادثه ای   

 نام فیلم : راه آبی ابریشم    

  کـارگردان : محمدرضا بزرگ نیا

 تهیـه کننـده :حسن بشکوفه    

 فیلمنامـه نـویس : محمد رضا بزرگ نیا

بـــازیگران : بهرام رادان، داریوش ارجمند، رضا کیانیان، پیام دهکردی، پگاه آهنگرانی، مهدی میامی، پن کوک سیریکول، دالیانگ وانگ، کامپانات انورا اکونگز و با حضور عزت الله انتظامی

جمع بندی :میثم قمشیان

فیلم در مورد ناخدای ایرانی است که قصد دارد از سیراف به چین برود تا راه تجارت ابریشم از طریق دریا را باز کند. در این بین دولت بیزانس حبشی­ها را تحریک می­کند تا مانع عبور ایرانی­ها از طریق راه دریا بشوند تا از این طریق تجارت ابریشم فقط از طیق خودِ آن­ها صورت بگیرد. در این بین ناخدا برای نگارش گزارش دریانوردی  از مدرسه علمیه آن زمان تقاضا می­کند تا طلبه ای فاضل را در اختیار او قرار دهد.

این دانشجوی در کنار ناخدای ایرانی در طی سفر آموزش می­بیند و هم­چنین خاطرات خود را طی سفر یادداشت می­کند. دو کشتی ایرانی در دریا راه خود را آغاز می­کند و در طی سفر با حادثه­های فراوانی مواجه می­شوند. در سفر و در حمله­ی دزدان دریایی یکی از ناخداها کشته می­شود. ناخدای اصلی این جوان دانشجو را به ناخدایی کشتی دوم منسوب می­کند. این دانشجو با کنیزی که ناخدای کشته شده خریده بود، ازدواج می­کند.

در نهایت این دو کشتی با راهنمایی ناخدایی اصلی در لحظه­ای که همه ناامید شده­اند و مدت­هاست که احساس می­کنند گم شده­اند به خشکی دست­ می­باند. آب آشامیدنی آنها تمام شده­، در خشکی گرفتار قوم وحشی می­شوند و ناخدای اصلی را گروگان می­گیرند تا بار کشتی­ها را از آن خود کنند. اما ناخدا حاضر نمی­شود که این کار را انجام بدهند و به همین خاطر دچار صدماتی می­شود. در نهایت بعد از رها شدن از آن قوم وحشی می­توانند خود را به چین برسانند و مورد احترام و تکریم چینی­ها قرار می­گیرند.

نقشهایی اجتماعی اصلی این فیلم عبارتند  از: همسر، کنیز، دوست /دانشجو، ناخدا، ملوان، رمال.

با توجه به اینکه این فیلم  یک فیلم تاریخی است، با شرایط اجتماعی و طبقاتی جامعه­ی فعلی ما همگون نیست. به عبارت دیگر فیلم متعلق به دنیای سنتی است اما اگر بخواهیم در مورد شرایط اجتماعی آن زمان حرف بزنیم، شخصیت­های اصلی این فیلم افراد متمول و برخوردار از شان اجتماعی بالایی بودند و دارای سواد و توانایی خواندن و نوشتن بوده­اند.

این فیلم برای افراد جوان و میان­سال و نیز افراد علاقه مند به تاریخ و ژانرهای تاریخی می­تواند جذاب باشد. کسانی که می­توانند با تماشای این فیلم به عظمت تاریخ و تمدن ایران و ایثار و شجاعت ایرانیان پی ببرند. افرادی که هم می­توانند دارای تحصیلات بالایی باشند و هم دارای تحصیلات معمولی و متوسط. افراد دیندار هم از دیدن این فیلم لذت می­برند چون مربوط به تاریخ ایران بعد از اسلام است و در این فیلم برخی ایرانیان آداب و اخلاق اسلامی را رعایت می­کنند و ملتزم به آن هستند.

بر این فیلم پیام های تاریخی و اجتماعی فراوانی مترتب است از جمله اینکه:

1-      افراد طمعکار و شهوتران و نیز حسود و خودخواه نهایتا به خاطر همین اخلاق هلاک خواهند شد

2-      ایرانیان زمان قدیم بسیار افراد متدینی بودند و اسلامیت و ایرانیت با هم پیوندی ناگسستنی دارند.از نظر علمی و تکنولوژیکی هم بسیار پیشرفته بوده اند و در راه تعالی وطن خود و بهبود اقتصاد کشور، مخاطرات زیادی را متحمل می شدند.

3-      مدیریت و سرپرستی به سن و تجربه نیست، بلکه به لیاقت و فرمانبرداری و توضع و قدرت تصمیم گیری صحیح و دوری از هواهای نفسانی است.

4-      شهوترانی زیاد ولو از طریق حلال، امری ناپسند است.

5-      متوسل شدن به خرافاتی مثل جادو و طلسمات در کارها، نتیجه ای نمی دهد و باید عالمانه و از روی اطلاع و برنامه ریزی صحیح اقدام نمود و در این راه باید از خداوند یاری خواست.

6-      اطاعت از رهبران و مدیران بر زیردستان لازم است، زیرا عصیان یک نفر ممکن است شکست همه را به دنبال داشته باشد.

7-      تکرار اسم دریای پارس و این که این دریا از دیرباز به نام پارس شناخته می شده است و تاکید بر فارسی ماندن خلیج فارس.

بیان احکام مربوط به نماز میت و تجهیز آن در دریا یا بیان احکام مربوط به کنیز و همچنین تاکید بر اخلاق دینی که مبتنی بر ارزش­های الهی است و به دور از خودخواهی و پیروی از هوای نفس است از مسائلی است که در این فیلم بیان شده است.

تضرع و خشوع در برابر خدای رحمان برای گشایش، دعای دسته جمعی، ممنوعیت حسد، کینه، شهوترانی، بغض، دست درازی به نامحرم و طمع مال دنیا در اخلاقیات اسلامی و پایداری و صبر و استقامت تا حاصل شدن فرج، ایثار و از خودگذشتگی در راه دیگران، عدم حضور زن نامحرم در میان جمعیت مردان، حجب و پوشیدگی زن باکمالات و نجیب زاده، رعایت حقوق دیگران در بهره مندی از آذوقه، عدم یاس در بلا از دیگر آموزه هایی است که فیلم درصدد بیان آنهاست.

باسمه تعالی

تحلیل جوابیه 20.30 :

حاشا ،سوء تفاهم یا عذر خواهی؟

بازی پرسپولیس – داماش در تاریخ 7/8/90 از ساعت 15.30به صورت مستقیم از شبکه 3 پخش شد. بخش خبری 20.30 همان روز در اولین قسمت خارج از گود [لینک برنامه] ، ضمن نشان دادن دو صحنه خاص از بازی به تقبیح عملکرد برخی بازی کنان پرسپولیس و تقاضای برخورد با آنها پرداخت.پس از پخش ، این مسئله به یکی از محورهای خبری و مباحث جاری رسانه ای داخلی و خارجی تبدیل شد و عده ای به مخالفت یا موافت با این اقدام صدا و سیما پرداختند.

برنامه دیروز، امروز و فردا در تاریخ 19/8/90 با دعوت از دکتر محسن اسماعیلی و دکتر حسام الدین آشنا به دو مساله پرداخت[لینک برنامه] :

1. بررسی عملکرد صدا و سیما در مورد حادثه فوتبالی اخیر
2. بررسی زمینه ها و ضرورت تدوین قانون جامع رسانه ها

در آن برنامه در حوزه بررسی عملکرد صدا و سیما در مورد مسابقه مذکور به اختصار به چند  نکته اساسی پرداخته شد که در اینجا با تفصیل بیشتری ارائه می شود:

1. رابطه میان اختیارات و مسئولیت:اگر صدا و سیما اختیارانحصاری تصویر پرداری و پخش زنده مسابقه فوتبال را در اختیار دارد طبیعی است که مسئولیت انحصاری در تبعات پخش آن را بپذیرد.
2. تفکبک میان واقعیت و برنامه تلویزیونی زنده: فوتبال در قالب یک برنامه تولیدی ارائه می شود این برنامه  در میان انواع برنامه های خارج از استودیو دارای یکی از پیچیده ترین فرایندهای تصویر برداری ، سویچینگ و کارگردانی تلویزیونی است.در لحظات حساس بازی ها تصویر دوربینها و حتی زاویه دید آنها  توسط کارگردان واحد سیار مشخص شده و انتخاب می شود. پخش آن تصویر از دو صورت خارج نیست یا کارگردان و ناظران پخش ناوارد بوده اند و صحنه ها از دستشان در رفته است و یا صدا و سیما فاقد هنجارهای حرفه ای است که این صحنه ها را  غیر قابل پخش تلقی کند.  در صورتی که شیوه پخش مستقیم با تاخیر اندک (که در پخش مسابقات خارجی اعمال می شود) در پخش داخلی نیز رعایت می شد مشکل تصویری قابل پیشگیری بود.
3. تفاوت میان پخش زنده و برنامه خبری: کارگردان و ناظران پخش در صحنه اول و دوم مشکلی ندیده اند و آنها را پخش کرده اند. حتی اگر بپذیریم پخش مستقیم غیر ارادی بوده است اما خبری کردن موضوع یک اقدام برنامه ریزی شده تلقی می شود.
4. تفاوت میان اطلاع رسانی و قضاوت:  بخش خبری 20.30 آشکارا تصاویر را رمز گشایی ، بازیکنان را محاکمه و حکم نهایی را صادر کرد و بنا به قطعیت قضاوت خود هیچ حق توضیح یا دفاع یا حتی عذر خواهی برای بازیکنان قائل نشد.

یک هفته بعد  در تاریخ 26/8/90  اخبار بیست و سی در قسمت "صرفا جهت اطلاع"  به دراز کردن به اصطلاح حکیم باشی پرداخت . لینک برنامه این برنامه درکمتر از دو دقیقه به رکورد یک دروغ ،یک بهتان و یک تحریف دست یافت.

این گزارش کوتاهی است از تصاویر ، گفته ها و نوشته های آن 100 ثانیه به اضافه ملاحظاتی مرتبط با آن:

تصویر نوشته(کپشن):محاکمه"خبر" برای تصویری که نشان نداده است.

                             سخنان کاملا کارشناسی بر اساس اطلاعات غلط

گفتار روی تصویر(نریشن)[3]: تو یه برنامه مملو از کارشناس قرار می گذارند "خبر "رو به خاطر پرداختن به ماجرای اون دو فوتبالیست محاکمه کنند.

ملاحظه1: استفاده از تعبیر "قرار می گذارند" یعنی متهم کردن تهیه کننده / مجری و میهمانان برنامه دیروز امروز فردا به تبانی عمدی برای محاکمه "خبر"

ملاحظه 2: به جای بخش خبری 20.30 از اصطلاح تعمیم یافته و فاقد هویتی تحت  عنوان"خبر " دفاع می شود. آیا منظور این است که متهمان علیه همه بخشهای خبری تبانی کرده اند یا اینکه همین تعمیم نشان از تهیه دفاعیه از طرف "واحد مرکزی خبر" و نه یک بخش خبری دارد.

گفتار مهمان: اولین رسانه ای که این موضوع رو پخش کرد و بهش به صورت جدی پرداخت کی بود؟...

مجری:شما خودتون دقیقا می دونید؟!

هم شما می دونید هم من می دونم. جایی که شما قبلا توش کار می کردید.

گفتار روی تصویر (نریشن): آقای کارشناس شما اصلا اون برنامه خبری رو دیدی که داری تحلیل می کنی؟ اصلا یک ثانیه از اون کار زشت تو اون بخش خبری نشون داده شد که اینجوری محاکمشون می کنید؟ آخه با اطلاعات غلط میشه تحلیل کرد جانم؟(با لحن استفهام انکاری)

ملاحظه : کدام اطلاعات غلط؟کارشناس مزبور هم مسابقه و هم  خارج از گود آن شب را دیده است . سایتها و  گزیده های اینترنتی مسابقه را هم با دقت بازبینی کرده است. کارشناس ادعا نکرده بخش خبری از ابتدا تا انتهای رفتارهای بازیکنان پس از گلها را باز پخش کرده است. بلکه گزارش کرده که "اولین رسانه ای که این موضوع را پخش کرد و به آن به صورت جدی پرداخت" صدا و سیما بوده است. واقعیت این است که در فاصله ساعات 17.30 و 20.30 پیامکهایی مبادله می شد که گویای اتفاقی غیر اخلاقی بود ؛ دست اندرکاران واحد مرکزی خبر  بصورت خودجوش یا با القاء پذیری از دیگران از صحنه هایی از بازی رمزگشایی کرده و با سرعت بالا در خارج از گود هر دو صحنه بحث انگیز را تا لحظه خاص نشان داده و با ذکر اینکه از ادامه پخش تصاویر معذور هستیم در واقع همگان را به گشتن به دنبال بقیه تصاوبر تحریک کرد. اگر حتی بپذیریم پخش مستقیم غیر ارادی بوده است اما خبری کردن موضوع یک اقدام برنامه ریزی شده تلقی می شود. در پخش مستقیم این بازی در شبکه های سراسری سیما، شاید  هیچ بیننده ای متوجه رخدادن این موضوع نشده بود و اگر نبود پخش گزارش بیست و سی شاید بخش وسیعی از جامعه که به چنین فضاهای مجازی ای دسترسی ندارند روحشان نیز از این موضوع خبر دار نمی شد. اقدام تحیر برانگیز بیست و سی حس کنجکاوی تماشاگران تلویزیونی که تعدادشان به مراتب و به دفعات بیشتر از کاربران فضای مجازی است را برانگیخت و سبب شد که حرکتی هرچند ناشایست به یک تراژدی ملی در سطح ورزش و اخلاق کشور تبدیل شود.بسیاری به خود من گفتند که در پخش مستقیم چیزی جلب توجهشان را نکرده است ولی پس از 20.30  در جستجوهای اینترنتی خود به گزیده های تصویری دست یافته اند که با فِلِش و تکرار سعی در کشف موضوع و موضع جرم داشته اند.

گفتار متن: حالا خدا بیامرزه پدر  اون یکی کارشناس با انصاف رو که یطرفه به قاضی نمی رفت

تصویر نوشته :جانا سخن از زبان ما می گویی

گفتار دکتر اسماعیلی: اگر یک خبرنگار  احساس بکنه که راجع به هر چیزی می خواد صحبت بکنه باید ده جا را بپاید خوب قاعدتا جسارت خودش رو از دست می ده و نمی تونه خلاقیت داشته باشه. یک مقدار اونکه من گفتم فرهنگ رسانه ای ما ضعیفه ، ما باید مثل هر حرفه دیگه ای که فرصت خطا را به افراد می دیم ، تحمل خطا را داریم برای کسانی که در حوزه رسانه کار می کنند این تحمل و سعه صدر را از خودمان نشان بدیم.

ملاحظه1. اگر مقصود از گزینش این بخش از مجموعه صحبتهای ایشان  القای تقابل میان دو کارشناس در مسئله اقدام 20.30 باشد  باید گفت که تدوین خبری این گفتار کاملا تحریف آمیز است چرا که  پاسخ دکتر اسماعیلی به سوال دیگری بود  در باره مشکلات کار رسانه ای در فقدان قانون جامع رسانه ها که اتفاقا در  تفاهم کامل با کارشناس قبلی بیان شد .

ملاحظه 2:اما ممکن است گزینش و پخش این بخش خاص از  گفتار (با توجه دقیق به محتوای آن)نوعی عذر خواهی باشد از طرف واحد مرکزی خبر ولی به / از زبان کارشناس و مفهوم التزامی  آن این باشد که "خوب کاری بوده که شده لطفا گیر ندهید و جلوی جسارت و خلاقیت ما را نگیریرید".

نتیجه گیری :

 1.در بخش دوم برنامه دیروز و امروز و فردا سخن در باب خطرات ناشی از فقدان قانون جامع رسانه ها و به خصوص عدم وجود آیین نامه و روال مشخصی برای پی گیری شکایت از اقدامات رسانه ای صدا و سیما و ضرورت بازبینی قوانین مربوط به حقوق مخاطب بود. بخش" صرفا جهت اطلاع" 20.30 مورخ 20/8/1390 شاهد صادقی است بر ضرورت نظارت حقوقی خارج از سازمان بر فعالیتهای این سازمان حیاتی و ملی .

2. ای کاش همان قدر که به آزادی و خلاقیت خبرنگاران صدا و سیما  اهمیت می دهیم برای دیگر رسانه گران و تحلیل گران هم حقی حداقلی برای نقد عملکرد خبری سازمان قائل می شدیم.

3.  برنامه ارزشمند صرفا جهت اطلاع بهتر است به نقد صاحبان قدرت و اصحاب شهرت ادامه دهد نه آنکه با همز و لمز و سخره گری  منتقدان دلسوز را از میدان بدر کند.

4. این برنامه و تبعات آن عیاری است برای سنجش آستانه تحمل و خود اصلاحی واحد مرکزی خبر

5. این برنامه و تبعات آن یکی از پاسخهای جدی به این سوال است که چرا بسیاری از دانشگاهیان علاقه ای به حضور در برنامه های تلویزیون را ندارند.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13900820000605

خبرگزاری فارس: مدیر گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) گفت: ‌رسانه‌های ما اگر بتوانند مسئولان رسمی دولت و قوه قضائیه و ... را به چالش بکشند، در این صورت بخش خبری پر بار خواهیم داشت که برای مردم هم جذاب خواهد بود.

 به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، شب گذشته محسن اسماعیلی عضو حقوقدان شورای نگهبان و حسام‌الدین آشنا مدیر گروه ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) با حضور در برنامه "دیروز، امروز، فردا" به بحث و بررسی درباره اخلاق رسانه و مبانی حقوق و ارتباط آن پرداختند.

حسا‌م‌الدین آشنا در خصوص پرداختن رسانه‌ها به مسئله خلاف اخلاق در فوتبال، گفت: تلویزیون جمهوری اسلامی ‌به صورت مستقیم این مسابقه ورزشی را پخش کرد و در حالی که ضبط و پخش‌ این مسابقه‌ها انحصاری است، در این اتفاق از جنبه حقوقی هیچ حق دفاعی به متهمان در این موضوع در عرصه رسانه و خارج از آن داده نشد.
 
وی متذکر شد: برداشتی که برخی از خبرنگاران، ‌گزارشگران و برنامه‌سازان تلویزیون اسلامی در این مسئله کردند، به عنوان برداشت غالب و پذیرفته شده به جامعه ارائه و فضاسازی رسانه ملی در این مسئله، به یک بحران ورزشی در کشور تبدیل شد.وقوع  این گونه  مسائل نه برای اولین بار است و نه آخرین بار خواهد بود. اگر سیمای جمهوری اسلامی ایران بخش زنده اینگوه مسابقات نُرمی ندارد، باید پاسخگو باشد و اگر نُرم دارد، باید به این نُرم را اعلام و در پخش برنامه‌هایش ‌اعمال کند.
 
این استاد ارتباطات ادامه داد: پخش زنده هر‌چند در لحظه صورت می‌گیرد، ولی نوع تصویربرداری و کارگردانی تلویزیونی آن در کنترل است. به نظر من نوع تصویربرداری و کارگردانی این برنامه می‌توانست طوری باشد که اینقدر گسترش پیدا نکند، بعد از آن هم یکی از برنامه‌های رسانه ملی ساعتی بعد به این موضوع پرداخت و بعد رسانه‌های دیگر موضوع را ادامه دادند.
 
وی اظهار داشت: باید دید که از این پس تلویزیون برای پخش مسابقات ورزشی فوتبال به چه شکل عمل خواهد کرد و صحنه خوشحالی فوتبالیست‌ها را چگونه پخش خواهد کرد، لذا معتقدم این تدبیر می‌توانست قبل از پخش این رخداد هم انجام شود.

مدیر گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) ادامه داد: حوزه اطلاع رسانی یک حوزه پیچیده، چندوجهی و بسیار پر متغیر است؛ وقتی رسانه در حوزه اطلاع رسانی شروع به کار کند، واقعا پر کردن آن مانند چاه ویل مشکل است، چرا‌که در این حوزه به مجموعه ای از حرفه های اطلاعاتی نیاز دارد و در این چرخه نیاز به انواع و اقسام مواد اولیه داریم.
 
آشنا گفت: اگر در جمع‌آوری خبرها مشکل جدی داشته باشیم و رسانه اگر بخواهد به سراغ هر موضوع که دارای ارزش خبری است، برود و به دیوار بخورد و به انواع ممانعت‌های قدرت و ثروت برخورد کند و انواع احتیاط‌ها به آنها اجازه ندهد که اطلاع‌رسانی درست صورت گیرد، آنچه اتفاق می‌افتد، این است که دایره جمع‌آوری اخبار صحیح محدود می‌شود و رسانه ها مجبور می‌شوند به سراغ حوزه‌های خبری‌ا‌ی بروند که آسیب‌پذیر بوده و قادر به دفاع از خود نیستند، بنابراین اخبار ما به یک بخش پر حجم اخبار تشریفاتی فرمایشی تبدیل می‌شوند و فقط مبتنی بر شهرت پیام‌آفرین است.

وی افزود: شرایط محیطی حاکم بر رسانه‌ای که ما در آن نشسته‌ایم و همچنین رسانه‌های دیگر، ناشی از غیر‌حرفه‌ای بودن رفتارها رسانه‌های ماست. رسانه‌های ما اگر بتوانند مسئولان رسمی دولت و قوه قضائیه و ... را به چالش بکشند، در این صورت بخش خبری پر بار خواهیم داشت که برای مردم هم جذاب خواهد بود.

مدیر گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه عده‌ای معتقدند‌ اگر رسانه‌ها به مسائلی مانند خطای فوتبالیست‌ها در ماجرای اخیر نپردازند، موجب جری‌شدن شدن خاطیان می‌شود، گفت: رسانه‌ها نقش نظارتی دارند. به حمدالله در کشور ما رسانه‌ها تجاری و دولتی به معنای زیرنظر مستقیم قوه مجریه نیست. اگر این چشم نظارتی وجود داشته باشد، بسیاری از خاطیان حواس خود را جمع خواهند کرد که فوتبالیست‌ها شاید کوچکترین بخش آنها باشند. اگر رسانه‌ها این احساس مسئولیت و وظیفه‌شناسی را داشته باشند که به عنوان دیده‌بان بصیر ملت به خطاها و خلاف‌ها نگاه کنند و معامله هم نکنند؛ بله باید به بسیاری از خطاها پرداخته شود.
 
آشنا گفت: ما در رسانه نیازمند افراد حرفه‌ای هستیم. اگر کسی حرفه‌ای باشد، به راحتی می‌تواند وظایف خود را انجام دهد. یعنی خطاهای خود را انجام داده باشد و بعد به رسانه ملی آمده  و یا سردبیر یک بخش خبری شود.

وی گفت: امروز دو قانون «بازنگری نحوه اداره سازمان صدا و سیما» و «قانون مطبوعات» در مجلس در حال بررسی است و به عقیده من قانون جامع باید همینجا تکلیفش روشن شود.
 
وی گفت: ما امروز برای جرایمی که از طرف صدا و سیما واقع می‌شود، تقریبا هیچ قانونی نداریم یعنی اگر من بخواهم برای پخش تصویری از صدا و سیما شکایت کنم، معلوم نیست مرجع رسیدگی کجاست و محکومیت به چه شکل خواهد بود که این مشکل قبلا در حوزه خبرگزاری‌ها نیز وجود داشته است.
 
مدیر گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) ادامه داد: برای به سرانجام نرسیدن‌ قانون جامع رسانه‌ها، زحمات زیادی کشیده است یعنی ۷ سال تلاش شده که ما این قانون را نداشته باشیم در حالی که مطالبه قانون گزار در این خصوص جدی بوده است. علت آن این بود که تمام اصحاب قدرت و صاحبان منافع می‌‌دانند که مطبوعات بسیار مهم هستند و آنقدر کشاکش زیاد است که اجازه تصویب نمی‌دهند.
 
آشنا در خاتمه گفت: یکبار تصمیم بر این گرفته شد که کار به یک تیم حقوقی و ارتباطی سپرده و انجام شود اما به سرعت آن کار کنار گذاشته شد. ما به عنوان ناظران علمی و مردم به عنوان ناظر در صحنه برخوردی ‌که با این دو قانون می‌شود را رصد خواهیم کرد. 
انتهای پیام/‌

اول و دوم نوامبر 2010 نشستی تخصصی در دوحه قطر برگزار شد و شرکت کنندگانی شامل مسئولان بهداشتی کشورها ، مسئولان یونیسف ، یونسکو ، یو ان ایدز ، نهادهای حامی ، فعالان مردمی و صاحب نظران فرا ملی دور هم جمع شدند تا تغیر مسیر مواجهه با ایدز از رویکرد فرد محور به رویکرد خانواده محور را در منطقه خاور میانه و شمال آفریقا مورد بحث و بررسی قرار دهند.

لینکها

http://search2.unaids.org/custom/search.asp

http://www.thepeninsulaqatar.com/qatar/171370-families-should-be-first-defence-against-aids.html

http://www.qsa.gov.qa/eng/News/media_news/2011/2_Nov/Peninsula_2-11-2011.pdf

http://www6.lexisnexis.com/publisher/EndUser?Action=UserDisplayFullDocument&orgId=574&topicId=100021150&docId=l:1534147738&isRss=true&Em=4

http://www.cdcnpin.org/scripts/display/NewsDisplay.asp?NewsNbr=58549

http://www.thepeninsulaqatar.com/qatar/171138-meet-to-discuss-familys-role-in-preventing-aids.html

گزیده ای از این متن در مجلس بزرگداشت مربی هنر مند استاد غلام رضا تنها به تاریخ 19/8/90 در تالار رایزن قرائت شده است.

بسم الله الرحمن الرحیم

در باره آن" یک حرف"

این مجلس پر فروغ ،در این شب که قرص ماه کامل است، بر پا شده تا  پاس دارد قدر سلامت را و باز شناسد قدرت فضیلت را.

ده ها گوهر شناس و خبره بازار معرفت گرد آمده اند تا مربی هنرمند خود را  بر صدر نشانند و عیار تربیت انسان پرور ، دین مدار و آزاد منش را  بر همگان آشکار سازند.

آمده ایم تا با صریح ترین بیان فریاد کنیم :"تربیت در شمار هنرهای مستظرفه است نه پیشه محتسبان ناسفته ای که بی کتاب از خلایق حساب می کشند." ایا می دانید تفاوت سیاست و تربیت چیست؟ واحد شمارش است. 

 مربیان بزرگ در اقتدا به سر سلسله رهیافتگان، همواره از سر اخلاص سر داده اند که: لا نرید منکم جزا ءً و لا شکورا ؛ اما شاگردان و پرورش یافتگان نیز به نیکی آموخته اند که من علّمنی حرفا فقد صیّرنی عبدا.

سخن این بنده در باب آن "یک حرف" است .آموختن کدام حرف قرین بندگی است؟

استاد "غلامرضا تنها" در سالهای  56- 1355 ، در مدرسه علوی دو سال تمام جهد کرد تا مرا خطاطی بیاموزد ؛روزی که روز آخر بود و همه شادمان از فراگیری، باز هم چون همیشه، ناخوانده درس مقصود و نا نوشته مشق مطلوب ولی آماده برای تنبیهی معمول به کلاس آمده بودم. در آن روز چنان نا امیدش کرده بودم که آخرین سرمشقشم را با خط خوش  چنین به پایان برد:" خدایا تو شاهد باش که از هر چه در توان داشتم دریغ نکردم ... اما دریغا  دریغ."

 این نهیب جگر سوز امانم را برید و مُرکَّب استاد  را با  مرکَب اشکم در تمام صفحه دواند؛ او به فراست وخامت احوالم را دریافت و بزرگوارانه بغض شکسته ام را نه رو به کلاس بلکه در آغوش خود آرام کرد ؛ چشمان نافذش با من حرف می زد ؛ همین یک کار مهرش را بر دلم نشاند و در بسته ای را به رویم گشود .آری خودش با خط خوش نگاشته بود که:

به خدا هیچ یک را ثمر آنقدر نباشد          که به روی نا امیدی در بسته باز کردن

از آن همه تلاش برایم نمانده مگر دو چیز؛ یکی دفتری پر از سر مشقهای زیبای او و دست نوشته هایی بس کژتاب و بی قواره از خودم و دوم مِهری سر به مُهر که از آنچه در توان داری دریغ نکنی تا رهپویان را دانه دانه  بُگزینی ،هر یک را در مکان  و زمان مناسب خود بِکاری ، صبورانه و عاشقانه دانه های نهفته را بِداری و غنچه های نوشکفته بر نهال معرفت  را چونان بپایی که نه نارس چیده شوند و نه خشکیده بر تارک بمانند.

یک دهه بعد برادر عزیزتر از جانم- امیر حسین - دانش آموز راهنمایی "رجاء" بود.حالا انقلاب شده بود و بسیاری تلاش می کردند تا در تربیت هم انقلاب کنند . رجا آشیانه بسیاری از هم دوره ای ها بود که گرد شمع وجود او جمع شده بودند تا  دوران پسا علوی را به استناد تجربیات و آموزه های او بیافرینند. من به عنوان  همکار پاره وقت و  برادر  یک دانش آموز نظاره گر بسیاری از آزمونها و خطاها در آن تجربه بوده ام ولی اذعان می کنم دست یافتن به اکسیر جمع میان کیفیت بالای آموزشی بدون فشار بی رویه ، صمیمیت با دانش آموز به عنوان کلید راه گشا و تربیت معتدل دینی بدور از تحجر و سهل انگاری دستاوردهای بزرگ آن دوره کوتاه و پر ثمر بود.

یک دهه بعدتر درجستجوی مدرسه ای بودم که فرزند عزیزم محمد امین را پذیرا باشد. یافتن دبستان "ادب" و ترکیب" تنها – مقدسین -ربانی - مرتضوی" از اتفاقات نادری بود که سه سال از زندگی من و خانواده ام را به خود مشغول کرد . حالا عضو انجمن اولیا و مربیان مدرسه ای بودم  که فرزندم به عشق محیط صمیمانه و مربیان کارآزموده اش هر روز 50 کیلومتر را برای رفت و آمدش از آن سر شهر صرف می کرد.تنهای ادب مربی و مدیری بود با سبکی کاملا متمایز از علوی ، نیکان و مفید که به خوبی نقاط قوت و ضعف هر یک را می شناخت و آگاهانه مسیر خود را از آنها جدا کرده بود.

مهمترین ویژگی های این سبک تربیتی را در سه بند خلاصه می کنم:

•  آغاز کردن با فطریات: پرورش ذوق های خدادادی ، کمال جویی ، زیبا پسندی و عاشقی
• جهت دهی به شخصیت فردی و اجتماعی: تکیه بر کرامت انسانی ،خلاقیت فردی ،نظم جمعی ، کار گروهی ، دوست داشتن خود و دیگران 
• منظومه دیدن تربیت :توانمند سازی خانواده ، باز آموزی مادران و تقویت سواد رسانه ای در خانواده ، همگامی و هماهنگی تام میان مدرسه و اولیا

راستی نگفتم آن یک حرف چیست:

عاشق شو ار نه روزی کار جهان سرآید

ناخوانده نقش مقصود در کارگاه هستی

به گزارش فارس، میهمان این هفته برنامه"دیروز، امروز، فردا" محسن اسماعیلی عضو حقوقدان شورای نگهبان، رئیس دانشکده حقوق دانشگاه امام صادق (ع) و حسام الدین آشنا، استاد و مدیر گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) هستند.

حسین رنجبران مجری برنامه "دیروز، امروز، فردا" در گفت‌و گو با فارس، گفت: قرار است در این برنامه پیرو موضوع قبلی برنامه هفته گذشته که به "اخلاق رسانه‌ای" با حضور مرتضی نبوی و مهرداد بذرپاش و پیام تیرانداز پرداخته شد؛ بررسی خلاءهای قانونی، حقوقی و اخلاقی در عرصه رسانه‌ای کشورمان ادامه یابد. بنابراین برای پیگیری این خلاهای حقوقی، از کارشناسان حقوقی و رسانه‌ای آشنا و مسلط به مسائل ارتباطی این موضوع پیگیری می‌شود.

وی ادامه داد: با توجه به رهنمود‌ها، بیانات و هشدارهای رهبرمعظم انقلاب به رسانه‌ها مبنی بر لزوم رعایت مبانی اخلاق در رسانه و اطلاع رسانی صحیح، لازم دیده شد، با توجه به رخداد برخی مسائل در حوزه اجتماعی، ورزشی، سیاسی و سینما و....به مبانی حقوقی و اخلاقی رسانه در مواجهه با این وقایع پرداخته و بحث و بررسی صورت گیرد.

مجری این برنامه تلویزیونی افزود: از طرح‌هایی که مجلس شورای اسلامی در پی آن بوده است،" طرح قانون جامع رسانه‌ها و مطبوعات" است که در برنامه این هفته نتیجه ْآن پیگیری خواهد شد.

رنجبران اعلام کرد: برای اولین بار در سری جدید برنامه"دیروز، امروز، فردا" نظر سنجی پیامکی خواهیم داشت؛ سوال ما این خواهد بود که آیا به نظر شما، رسانه‌ها باید به موضوعاتی مانند حادثه غیر اخلاقی اخیر در فوتبال بپردازند یا خیر؟ شماره پیامک ما نیز ۲۰۰۰۰۳۳۳ است.

دوست خوش اخلاق و بلند همتی دارم بنام میلاد دخانچی . او چند روزی است در رشته مطالعات فرهنگی دانشگاه کویین کانادا دوره کارشناسی ارشدش را اغاز کرده است.

از او خواستم طرحهای درس استادان را برایم بفرستد . این حاصل اولین لطف اوست اگر همت کند و همچون دکتر نعمت الله فاضلی در کتاب مردم نگاری سفر سیر آفاقی و انفسی خود را با دقت در جزییات بنویسد خدمت بزرگی خواهد بود.

 CUST 800:  Cultural Studies Theory   .   Fall 2011

Gary Kibbins    gk6@queensu.ca  /  #77015         Tuesdays 2:30 – 5:30   Kingston Hall 210

      This course will provide an overview of the various roles that theory can play in Cultural Studies, with a view to broadening the students’ research projects.  The course will have three general tendencies.  The first is to develop some familiarity with some of the more prominent areas of cultural theory, from the relatively self-contained (poststructuralism, psychoanalysis) to the multi- or post-disciplinary (feminism, queer theory).

      At the same time, a functional knowledge of the vast and constantly changing landscape of cultural theory is not something that can be acquired in the context of a classroom and coursework.  The second tendency, therefore, is to develop an awareness of the general field of theoretically inclined research in cultural studies, as well as an appreciation of its diversity and its sources, in order to help students prepare for the inevitably auto-didactic dimension of their own research projects.

      The third tendency will be to examine the suppositions behind particular applications and developments in theory. For example, theory is sometimes perceived as passive (theory reflects, or provides a description and explanation for, a state of affairs), and sometimes as active (theory is designed to provide tools to aid in the intervention in a state of affairs).  Any theoretical enterprise will embody a concept of knowledge, ranging from accommodating to highly skeptical or heuristic in nature. 

There is a narrative commonly associated with the development of theory in contemporary cultural criticism.  The first phase was dominated by the Frankfurt School (Adorno, Horkheimer, Marcuse, Benjamin, etc) , and has come down to us in the generalizing marker “critical theory.” The second phase was dominated by continental (mostly French) thinkers: Lacan, Deleuze, Derrida, Foucault, Lyotard, etc.  Theory of this era is frequently cited with a capital “T”.  The current era is often seen as a response to the allegedly dominating tendencies of the second phase, and is correspondingly more diverse and less totalizing.  This course will not attempt to provide a survey of prior thinkers, tendencies, or schools, but will instead focus on general tendencies in contemporary developments. The overall goal however, is to provide a grounding so that the cultural studies student can better engage the theoretical dimension of their own research projects.

Institutional Note on Academic Integrity:    All coursework – including essays, exams and oral presentations – must comply with the principles of Academic Integrity as they are defined by Queen’s University. The regulations, definitions and procedures surrounding "Academic Integrity" and "Departures from Academic Integrity" constitute part of the rules and regulations of the University. For the Faculty of Arts & Science, Regulation 1 concerns Academic Integrity. A full description can be found in the Arts and Science Calendar, on line at: http://www.queensu.ca/calendars/artsci/pg4.html